خبرگزاری بانو: هبتالله آخندزاده، رهبر طالبان، روز جمعه ۲۴ اسد اعلام کرد که اداره این گروه دیگر نباید از واژه «سرپرست» برای وزیران و مقامهای حکومتی استفاده کند. این تصمیم در آستانه چهارمین سالگرد تسلط طالبان بر کابل اعلام شد و بهنوعی پایان رسمی دوره سرپرستی در ساختار قدرت طالبان را رقم زد.
این اقدام در حالی صورت گرفت که تنها دو روز پیش، ذبیحالله مجاهد، سخنگوی طالبان، پایان ساختار سرپرستی را منوط به تهیه و تصویب قانون اساسی جدید دانسته بود. اختلاف آشکار میان موضع مجاهد و فرمان رهبر طالبان نشان میدهد که تصمیم نهایی نه در سطح ساختار رهبری، بلکه در شخص آخندزاده متمرکز است.
تحلیلگران باور دارند که این تصمیم پیامی روشن دارد: در نظام طالبان، قانون اساسی جایگاهی تعیینکننده ندارد و اراده رهبر بالاتر از هر نهاد و ضابطهای قرار میگیرد. فرمان آخندزاده بهنوعی تأکید بر این برداشت است که او خود را نماینده مطلق قدرت میداند و سخنان مقامهای دیگر، حتی سخنگویان رسمی، تنها در چارچوب اوامر او معنا پیدا میکند.
برخی منابع نزدیک به طالبان میگویند که سخنان رهبر این گروه در واقع واکنشی مستقیم به اظهارات اخیر مجاهد بوده است. به بیان دیگر، آخندزاده با این موضعگیری به اطرافیانش یادآور شد که در موضوعات کلیدی، هیچکس حق پیشیگرفتن از او را ندارد و هرگونه اظهار نظر در این سطح باید تنها با فرمان وی همراه باشد.
این تحولات بار دیگر نشان میدهد که طالبان بهجای حرکت به سمت یک ساختار سیاسی باثبات و مبتنی بر قانون، بیش از پیش در مسیر رهبری فردمحور و مطلقه پیش میروند؛ مسیری که نهتنها آینده حکومتداری این گروه را مبهمتر میسازد، بلکه نشاندهنده شکافهای درونی در رأس قدرت نیز هست.
پایان دوره «سرپرستی» در اداره طالبان؛ فرمان اخندزاده سایه سنگین رهبری مطلقه
