خبرگزاری بانو: در پی حمله نظامی ایالات متحده به ونزوئلا و بازداشت نیکلاس مادورو، رئیسجمهور این کشور، شورای امنیت سازمان ملل متحد اعلام کرده است که روز دوشنبه ۱۵ جدی نشست اضطراری برگزار میکند؛ نشستی که بهدرخواست کلمبیا و با حمایت روسیه و چین راهاندازی شده، اما تردیدهای جدی درباره میزان اثرگذاری آن وجود دارد.
شورای امنیت پیش از این نیز در ماههای اکتبر و دیسامبر درباره افزایش تنشها میان واشنگتن و کاراکاس جلسه برگزار کرده بود، با این حال این نشستها مانع تشدید بحران نشد و اکنون سازمان ملل بار دیگر در برابر یک اقدام نظامی یکجانبه قرار گرفته است؛ اقدامی که بسیاری آن را آزمونی جدی برای اعتبار حقوق بینالملل میدانند.
دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، روز شنبه مدعی شد که واشنگتن ونزوئلا را «تا زمان انجام یک انتقال امن و مدبرانه» اداره خواهد کرد؛ اظهاراتی که بهگفته منتقدان، عملاً به معنای اعلام نوعی سرپرستی یا اشغال سیاسی یک کشور مستقل است. تاکنون هیچ توضیح روشنی درباره چارچوب حقوقی یا مدتزمان این «اداره موقت» ارائه نشده است.
ساموئل مونکادا، نماینده دایمی ونزوئلا در سازمان ملل، در نامهای رسمی به شورای امنیت این اقدام را «جنگی استعماری» توصیف کرده و هشدار داده است که هدف امریکا، براندازی نظامی است که بهگفته او «آزادانه توسط مردم ونزوئلا انتخاب شده» و جایگزینی آن با یک حکومت دستنشانده برای غارت منابع طبیعی، بهویژه نفت این کشور، است.
او تأکید کرده که حمله امریکا نقض صریح منشور سازمان ملل است؛ منشوری که هرگونه تهدید یا استفاده از زور علیه تمامیت ارضی و استقلال سیاسی کشورها را ممنوع میسازد.
در مقابل، مایک والتز، سفیر امریکا در سازمان ملل، در شبکه اجتماعی اکس مدعی شد که این اقدام «تغییر رژیم نیست، بلکه اجرای عدالت» است و مادورو را «دیکتاتور نامشروع و رهبر یک سازمان نارکو-تروریستی» خواند؛ ادعایی که تاکنون از سوی هیچ نهاد قضایی بینالمللی تأیید نشده است.
استفان دوجاریک، سخنگوی دبیرکل سازمان ملل، نیز در واکنشی محتاطانه اما هشداردهنده، اقدام نظامی امریکا در ونزوئلا را «خطرناک» توصیف کرده و گفته است که دبیرکل عمیقاً نگران نادیدهگرفته شدن قواعد حقوق بینالملل است.
با این حال، منتقدان میگویند واکنشهای تکراری و غیرالزامآور سازمان ملل بار دیگر این پرسش را مطرح کرده است که آیا شورای امنیت توان یا ارادهای برای مهار قدرتهای بزرگ دارد، یا اینکه اصل حاکمیت کشورها در عمل تنها برای دولتهای ضعیف معنا پیدا میکند.
