اخبار - خبرگزاری بانو - Page 12

خبرگزاری بانو: مته فردریکسن، نخست‌وزیر دانمارک، روز سه‌شنبه ۷ جنوری ۲۰۲۶ با صدور هشداری کم‌سابقه اعلام کرد که هرگونه مداخله یا اقدام نظامی ایالات متحده در گرینلند می‌تواند به فروپاشی کامل اتحاد ناتو و نظام امنیتی شکل‌گرفته پس از جنگ جهانی دوم منجر شود. این اظهارات در واکنش مستقیم به مواضع اخیر دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، مطرح شده است؛ مواضعی که در آن بارها تأکید کرده ایالات متحده «به‌طور کامل» به کنترل گرینلند برای امنیت ملی خود نیاز دارد و حتی گفته است ممکن است ظرف «۲۰ روز آینده» بار دیگر این موضوع را به‌طور جدی دنبال کند. در حالی‌که کپنهاگ همواره رویکردی دیپلماتیک در قبال واشینگتن داشته، سرویس اطلاعات دفاعی دانمارک اخیراً آمریکا را به‌عنوان یک «ریسک امنیتی بالقوه» در منطقه قطب شمال ارزیابی کرده و خواستار تقویت موضع نظامی این کشور در این منطقه شده است. به گفته کارشناسان امنیتی، هرچند تصرف سریع برخی نقاط راهبردی به‌صورت نظری ممکن است، اما دانمارک در ماه‌های اخیر حضور نظامی و بودجه دفاعی خود در گرینلند را به‌طور چشم‌گیری افزایش داده تا از هرگونه تغییر اجباری در وضعیت این قلمرو جلوگیری کند. هم‌زمان، واکنش‌های بین‌المللی نیز شدت گرفته است. بریتانیا، فرانسه و آلمان با صدور بیانیه‌های مشترک نادر، بر حاکمیت مردم گرینلند تأکید کرده و هرگونه اقدام یک‌جانبه را مردود دانسته‌اند. رهبران اروپایی نگران‌اند که تحرکات اخیر آمریکا در ونزوئلا، به ایجاد نوعی جسارت تازه برای اقدامات فرامرزی منجر شده باشد؛ روندی که می‌تواند حتی حاکمیت نزدیک‌ترین متحدان واشینگتن را زیر سوال ببرد. در داخل گرینلند نیز افکار عمومی به‌روشنی با سناریوی پیوستن به آمریکا مخالف است. نتایج یک نظرسنجی تازه نشان می‌دهد ۸۵ درصد شهروندان این سرزمین با الحاق به ایالات متحده مخالفت دارند؛ امری که هرگونه تلاش برای توجیه اقدام احتمالی آمریکا با ادعای «ثبات منطقه‌ای» را با چالش جدی روبه‌رو می‌کند. با وجود این تنش‌ها، دانمارک و ایالات متحده همچنان به‌طور رسمی به معاهده دفاعی ۱۹۵۱ پایبند اند؛ توافقی که به آمریکا اجازه استفاده گسترده از پایگاه‌های نظامی موجود در گرینلند، از جمله پایگاه پیتوفیک، را در چارچوب دفاع مشترک می‌دهد. با این حال، اظهارات اخیر مقام‌های دو طرف نشان می‌دهد که آینده این همکاری بیش از هر زمان دیگری در هاله‌ای از ابهام قرار گرفته است.

هشدار بی‌سابقه دانمارک: مداخله نظامی آمریکا در گرینلند ناتو را فرو می‌پاشد

4 ماه ago

خبرگزاری بانو: اتاقی با نام «زنان افغانستان» روز پنج‌شنبه با حضور پدرو سانچز، نخست‌وزیر اسپانیا، در ساختمان وزارت امور خارجه این کشور گشایش یافت؛ اقدامی نمادین که به گفته مقام‌های اسپانیایی، نشان‌دهنده تعهد مادرید به حمایت از حقوق، آزادی‌ها و مطالبات زنان و دختران افغانستان است. وزیر امور خارجه اسپانیا در مراسم افتتاح این اتاق تأکید کرد که ایجاد چنین فضایی، بیانگر همبستگی دولت اسپانیا با زنانی است که در افغانستان زیر حاکمیت طالبان با محدودیت‌ها و سرکوب‌های گسترده روبه‌رو هستند. او گفت که دفاع از حقوق زنان افغانستان بخشی از مسئولیت اخلاقی جامعه جهانی در برابر ارزش‌های حقوق بشری است. در این نشست، فوزیه کوفی، نماینده پیشین پارلمان افغانستان، با اشاره به وضعیت زنان در افغانستان، گفت که سیاست‌های طالبان زنان و دختران را به حاشیه رانده و حقوق اساسی آنان را به‌گونه نظام‌مند نقض کرده است. او از جامعه جهانی خواست که به‌جای موضع‌گیری‌های نمادین، دست به اقدامات عملی و مؤثر برای حمایت از آزادی و کرامت زنان افغانستان بزند. گشایش «اتاق زنان افغانستان» در وزارت خارجه اسپانیا، در حالی صورت می‌گیرد که بسیاری از کشورها و نهادهای بین‌المللی نسبت به تشدید محدودیت‌ها بر زنان در افغانستان ابراز نگرانی کرده‌اند و خواستار افزایش فشارهای دیپلماتیک بر طالبان شده‌اند.

اسپانیا «اتاق زنان افغانستان» را در وزارت خارجه خود ایجاد کرد

4 ماه ago

خبرگزاری بانو: هم‌زمان با افزایش پروازهای هواپیماهای باربری فوق‌سنگین روسی به ایران، گمانه‌زنی‌ها درباره ماهیت محموله‌های منتقل‌شده شدت گرفته است؛ گمانه‌هایی که از «خروج طلا» تا «واردات تسلیحات و تجهیزات نظامی پیشرفته» را در بر می‌گیرد. تام توگنهات، وزیر پیشین امنیت بریتانیا و عضو مجلس عوام این کشور، پیش‌تر نسبت به خروج مقادیر قابل توجهی طلا از ایران و هم‌زمانی آن با حضور پررنگ هواپیماهای باربری روسی در حریم هوایی ایران هشدار داده بود. در مقابل، روزنامه اصولگرای فرهیختگان با تأیید پروازهای مکرر هواپیماهای ایلیوشین روسی، مدعی شده است که محموله این پروازها شامل سامانه‌های پدافند هوایی و قطعات مرتبط با بالگردهای تهاجمی «میل-۲۸» بوده است. بر بنیاد گزارش این روزنامه، دست‌کم پنج پرواز هواپیمای غول‌پیکر نظامی روسی در بازه‌ای کمتر از ۴۸ ساعت و در روزهای ابتدایی سال میلادی جدید به ایران انجام شده است؛ حجمی از تردد که به‌گفته ناظران، از سطح همکاری‌های معمول فنی فراتر می‌رود. فرهیختگان با استناد به تحلیل یک سایت مطالعات دفاعی در آسیا، گمانه‌زنی‌های مطرح‌شده در برخی رسانه‌ها درباره انتقال تجهیزات «کنترل شورش، امنیتی و نظارتی» را «مغرضانه» خوانده و تأکید کرده است که محتمل‌ترین سناریو، انتقال قطعات و تجهیزات مرتبط با بالگردهای پیشرفته تهاجمی میل-۲۸ است. با این حال، هم‌زمانی این پروازها با گزارش‌هایی درباره کمبود ارز و فشارهای اقتصادی در ایران، پرسش‌های جدی را مطرح کرده است: آیا این پروازها صرفاً بخشی از همکاری نظامی تهران–مسکو است، یا در کنار آن، خروج منابع استراتژیک مانند طلا نیز در جریان است؟ پرسشی که تا شفاف‌سازی رسمی، همچنان در هاله‌ای از ابهام باقی خواهد ماند.

خروج طلا یا انتقال تسلیحات؟ گمانه زنی ها درباره پرواز های مرموز روسی به ایران

4 ماه ago

خبرگزاری بانو: در پی گزارش‌ها درباره تلاش ایالات متحده برای توقیف یک نفت‌کش مرتبط با روسیه، لحن تهدیدآمیز برخی چهره‌های سیاسی و رسانه‌ای در مسکو علیه واشینگتن شدت گرفته است. رسانه‌های نزدیک به کرملین نقل کرده‌اند که پس از این رویداد، مقام‌ها و نمایندگان تندرو روس خواستار پاسخ قاطع شده‌اند؛ از جمله طرح تهدید به استفاده از توان موشکی و حتی اظهاراتی درباره هدف‌گرفتن ناوهای جنگی آمریکا. بر اساس این گزارش‌ها، ولادیمیر ژوراولیوف، یکی از چهره‌های شناخته‌شده پارلمانی و رسانه‌ای روسیه، در اظهاراتی جنجالی از «لزوم پاسخ سخت» سخن گفته است. این مواضع اگرچه بازتاب‌دهنده دیدگاه رسمی دولت روسیه اعلام نشده‌اند، اما نشانه‌ای از افزایش فشارهای سیاسی و تبلیغاتی در فضای داخلی روسیه به‌شمار می‌روند. در مقابل، مقام‌های رسمی آمریکا تاکنون واکنشی علنی به این اظهارات نشان نداده‌اند. پیش‌تر رسانه‌های آمریکایی گزارش داده بودند که واشینگتن در چارچوب تحریم‌ها، تحرکات چند نفت‌کش را زیر نظر داشته و گزینه‌های مختلف، از جمله توقیف احتمالی، بررسی شده است. کارشناسان هشدار می‌دهند که تداوم چنین ادبیات تهدیدآمیزی می‌تواند به سوءبرداشت‌های خطرناک و تشدید ناخواسته تنش‌های نظامی میان دو قدرت هسته‌ای منجر شود؛ به‌ویژه در شرایطی که تنش‌ها بر سر انرژی، اوکراین و تحریم‌ها همچنان بالا است.

تشدید تنش مسکو–واشینگتن پس از توقیف نفت‌کش؛ هشدارهای تند از محافل روسی

4 ماه ago

خبرگزاری بانو: بر بنیاد حکم تازه ملا هبت‌الله آخندزاده، رهبر طالبان، شماری از مقام‌های ارشد این گروه در نهادهای مهم حکومتی جابه‌جا شده‌اند. بر اساس این حکم، • ملا عبداللطیف منصور، وزیر پیشین آب و انرژی، به‌عنوان وزیر احیا و انکشاف دهات گماشته شده است. • ملا محمد یونس آخندزاده، وزیر پیشین احیا و انکشاف دهات، مسئولیت وزارت آب و انرژی را به‌عهده گرفته است. • ملا عبدالحق همکار، معین مالی و اداری پیشین وزارت فواید عامه، به ریاست عمومی شرکت برشنا افغانستان تعیین شده است. • قاری محمد یونس راشد، معین پیشین امور جوانان وزارت اطلاعات و فرهنگ، به‌عنوان معین مالی و اداری وزارت فواید عامه منصوب شده است. • عبدالباری عمر، رئیس پیشین شرکت برشنا افغانستان، به سمت رئیس تشریفات وزارت امور خارجه گماشته شده است. این جابه‌جایی‌ها در حالی صورت می‌گیرد که رهبر طالبان طی ماه‌های گذشته بارها اقدام به تغییر و گردش مقام‌ها در پست‌های حساس کرده است. ناظران سیاسی می‌گویند این تغییرات، بیشتر از آن‌که بر پایه تخصص، تجربه و کارایی باشد، بازتاب‌دهنده تمرکز صلاحیت و اعمال مستقیم اراده رهبر طالبان در ساختار قدرت است. به باور منتقدان، تداوم چنین تعییناتی می‌تواند به بی‌ثباتی مدیریتی، کاهش کارایی نهادهای خدماتی و تضعیف پاسخ‌گویی در اداره‌های کلیدی کشور منجر شود؛ مسأله‌ای که پیامدهای آن مستقیماً متوجه زندگی شهروندان خواهد بود.

جابه‌جایی‌های تازه در رأس نهادهای کلیدی طالبان؛ تداوم تغییرات بدون معیار تخصص

4 ماه ago

خبرگزاری بانو: ذبیح‌الله مجاهد، سخن‌گوی امارت طالبان، اعلام کرده است که در سال گذشته خورشیدی بیش از ۳۴۰ پروژه بند کوچک آب (چک‌دم) در بخش‌های مختلف افغانستان ساخته و به بهره‌برداری سپرده شده است. به گفته مجاهد، این بندها با هدف جمع‌آوری آب‌های بارندگی، تقویت ذخایر آب زیرزمینی، کاهش پیامدهای خشکسالی و بهبود آبیاری زمین‌های کشاورزی ایجاد شده‌اند و قرار است دسترسی روستاها و دهقانان به منابع آبی را افزایش دهند. سخن‌گوی امارت طالبان افزوده است که این پروژه‌ها بخشی از برنامه‌های مدیریت منابع آب و توسعه زیرساخت‌های زراعتی به‌شمار می‌روند و به ادعای او، در افزایش تولیدات کشاورزی و ایجاد فرصت‌های کاری در مناطق روستایی نقش داشته‌اند. براساس این اظهارات، بندهای کوچک آب بیشتر در ولایت‌هایی ساخته شده‌اند که در سال‌های اخیر با خشکسالی‌های پی‌درپی روبه‌رو بوده‌اند. امارت طالبان می‌گوید روند ساخت این‌گونه پروژه‌ها در سال‌های آینده نیز ادامه خواهد یافت تا بخشی از بحران کم‌آبی در کشور مهار شود. با این حال، تاکنون آمار و جزئیات مستقل درباره هزینه‌ها، معیارهای فنی، میزان اثربخشی این بندها و تأثیر واقعی آن‌ها بر وضعیت آب و کشاورزی منتشر نشده است.

ادعای ساخت بیش از ۳۴۰ بند کوچک آب در یک سال گذشته

4 ماه ago

خبرگزاری بانو: ایالات متحده از طراحی یک برنامه سه‌مرحله‌ای برای ونزوئلای پس از نیکولاس مادورو خبر داده است؛ طرحی که به گفته مقام‌های آمریکایی با هدف «ثبات‌بخشی، بازسازی و گذار سیاسی» تدوین شده، اما در داخل آمریکا و در سطح بین‌المللی با انتقادهای جدی روبه‌رو شده است. بر اساس گزارش خبرگزاری رویترز، مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا، گفته است که مرحله نخست این طرح بر مهار بحران امنیتی و جلوگیری از فروپاشی کامل ونزوئلا متمرکز خواهد بود. با این حال، او هم‌زمان تأکید کرده که در این مرحله، واشنگتن از «کنترل و نفوذ گسترده» بر مقامات موقت حاکم در کاراکاس برخوردار خواهد بود؛ عبارتی که از نگاه منتقدان، بیش از آن‌که به ثبات‌سازی شباهت داشته باشد، بوی قیمومت سیاسی می‌دهد. در مرحله دوم، تمرکز اصلی برنامه به‌طور آشکار بر منابع نفتی ونزوئلا قرار دارد. به گفته روبیو، دولت ترامپ در نظر دارد بین ۳۰ تا ۵۰ میلیون بشکه نفت خام ونزوئلا را تصاحب کرده و در بازار جهانی به فروش برساند؛ درآمدی که قرار است تحت نظارت مستقیم ایالات متحده مدیریت شود. هرچند وزیر خارجه آمریکا ادعا کرده است که این منابع مالی برای بازسازی کشور و جلوگیری از بازتولید فساد استفاده خواهد شد، منتقدان این رویکرد را نمونه‌ای از «کنترل اقتصادی اجباری» و مصادره منابع یک کشور مستقل می‌دانند. در همین چارچوب، واشنگتن قصد دارد دسترسی شرکت‌های نفتی آمریکایی و غربی را به بازار انرژی ونزوئلا تضمین کرده و ساختار این صنعت را مطابق منافع خود بازآرایی کند. مرحله سوم این طرح به «گذار سیاسی» اختصاص دارد؛ مرحله‌ای که شامل آشتی ملی، آزادی زندانیان سیاسی، بازگشت تبعیدیان و بازسازی جامعه مدنی عنوان شده و در نهایت قرار است به انتقال قدرت به یک دولت جدید بینجامد. با این حال، روبیو صراحتاً گفته که زمان‌بندی این گذار روشن نیست و آمریکا همچنان نفت را به‌عنوان اهرم فشار حفظ خواهد کرد. منتقدان این برنامه هشدار می‌دهند که تجربه‌های مشابه در عراق، افغانستان و لیبیا نشان داده است که «بازسازی‌های هدایت‌شده از بیرون» نه‌تنها به ثبات پایدار منجر نشده، بلکه در بسیاری موارد به بی‌ثباتی، وابستگی و تضعیف حاکمیت ملی کشورها انجامیده است. از همین رو، طرح آمریکا برای ونزوئلا بیش از آن‌که به‌عنوان برنامه نجات دیده شود، از نگاه مخالفان، تلاشی تازه برای مهندسی سیاسی و اقتصادی یک کشور دیگر ارزیابی می‌شود.

بازسازی به سبک واشنگتن؛ برنامه سه‌مرحله‌ای آمریکا برای ونزوئلای «پسا-مادورو» زیر ذره‌بین انتقاد

4 ماه ago

خبرگزاری بانو: صفحه رسمی رسانه‌ای کاخ سفید در شبکه اجتماعی ایکس اعلام کرده است که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، یادداشتی را امضا کرده که بر اساس آن آمریکا از ۶۶ سازمان بین‌المللی خارج می‌شود؛ نهادهایی که به گفته کاخ سفید «دیگر در راستای تأمین منافع ایالات متحده عمل نمی‌کنند». بر اساس این اعلامیه، ۳۵ مورد از این سازمان‌ها نهادهای غیروابسته به سازمان ملل متحد بوده و ۳۱ سازمان دیگر، زیرمجموعه یا وابسته به ساختار سازمان ملل هستند. کاخ سفید جزئیات بیشتری درباره نام این سازمان‌ها و جدول زمانی اجرای این تصمیم منتشر نکرده، اما این اقدام در ادامه سیاست‌های «اول آمریکا» توصیف شده است؛ رویکردی که ترامپ در دوره‌های پیشین نیز با انتقاد از نهادهای چندجانبه دنبال کرده بود. این تصمیم احتمالاً واکنش‌ها و نگرانی‌هایی را در سطح بین‌المللی به‌دنبال خواهد داشت، به‌ویژه در مورد تأثیر آن بر همکاری‌های چندجانبه و نقش آمریکا در ساختارهای جهانی.

واشنگتن از ده‌ها نهاد جهانی کنار می‌رود؛ فرمان تازه ترامپ جنجال‌برانگیز شد

4 ماه ago

خبرگزاری بانو: کاخ سفید روز چهارشنبه، ۱۷ جدی اعلام کرد که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، همراه با تیم امنیت ملی خود امکان خرید گرینلند از دانمارک را به‌گونه جدی بررسی کرده و در عین حال، احتمال استفاده از اقدام نظامی را نیز به‌طور صریح رد نکرده است. کارولین لیویت، سخنگوی کاخ سفید، در یک نشست خبری در پاسخ به پرسشی درباره پیشنهاد احتمالی خرید این منطقه خودمختار گفت که این موضوع «به‌صورت فعال» از سوی ترامپ و تیم امنیت ملی او در دست بررسی قرار دارد. او در واکنش به این پرسش که چرا رئیس‌جمهور آمریکا اقدام نظامی علیه کشوری عضو ناتو را رد نکرده است، افزود: «همه گزینه‌ها برای رئیس‌جمهور ایالات متحده روی میز است.» در همین حال، سخنگوی کاخ سفید به‌طور جداگانه تأیید کرد که ایالات متحده دارای یک برنامه بلندمدت برای مقابله با ونزوئلا است و واشنگتن در حال بازبینی «گزینشی» تحریم‌های اعمال‌شده علیه این کشور می‌باشد. به گفته لیویت، تصمیم‌های مقامات ونزوئلا «توسط ایالات متحده دیکته خواهد شد» و قرار است روز جمعه آینده نشستی با حضور مقام‌های بخش نفت برای بررسی وضعیت نفت ونزوئلا برگزار شود. او همچنین افزود که دونالد ترامپ حق استفاده از نیروی نظامی برای «محافظت از نفت ونزوئلا» را برای خود محفوظ می‌داند، اما در عین حال تأکید کرد که هنوز برای بحث درباره برگزاری انتخابات در این کشور «زود است». این اظهارات، واکنش‌ها و نگرانی‌های تازه‌ای را در سطح بین‌المللی برانگیخته و منتقدان می‌گویند سیاست‌های اعلام‌شده کاخ سفید بار دیگر اصول حاکمیت ملی کشورها و قواعد بین‌المللی را با چالش جدی مواجه کرده است.

کاخ سفید: ترامپ خرید گرینلند را بررسی می‌کند و گزینه نظامی را کنار نگذاشته است

4 ماه ago

تحلیل خبر از خبرگزاری بانو: اظهارات تازه وزیر جنگ ایالات متحده درباره «احیای اعتبار جهانی آمریکا» پس از خروج از افغانستان، بیش از آن‌که بیانگر اعتمادبه‌نفس یک قدرت جهانی باشد، بوی یک بحران عمیق هویتی و عقده‌ سیاسی را می‌دهد. گویی واشنگتن هنوز نتوانسته با پیامدهای شکست استراتژیک خود در افغانستان کنار بیاید و اکنون می‌کوشد آن زخم را با نمایش قدرت، زبان تحقیر و حمایت بی‌قیدوشرط از خشونت در نقاط دیگر جهان پنهان کند. خروج آمریکا از افغانستان نه صرفاً یک عقب‌نشینی نظامی، بلکه نماد فروپاشی یک روایت بود؛ روایتی که دو دهه با شعار «دموکراسی، حقوق بشر و ملت‌سازی» تبلیغ شد. صحنه‌های فرودگاه کابل، رهاشدن متحدان محلی و بازگشت طالبان، ضربه‌ای جدی به اعتبار اخلاقی و سیاسی آمریکا وارد کرد؛ ضربه‌ای که با چند عملیات نظامی یا لفاظی‌های تند قابل جبران نیست. با این حال، به‌جای بازاندیشی در سیاست خارجی و پذیرش مسؤولیت‌های اخلاقی، دولت ترامپ و تیم امنیتی او، مسیر آسان‌تری را برگزیده‌اند: بازتعریف اقتدار از راه تحقیر دیگران. تحقیر رئیس‌جمهور ونزوئلا، زیر سؤال بردن جایگاه رئیس‌جمهور اوکراین و در همان حال، حمایت بی‌چون‌وچرا از جنگی که به کشتار گسترده غیرنظامیان در غزه انجامیده است، بیشتر یادآور سیاست «قدرت عریان» است تا «صلح از مسیر قدرت» که وزیر جنگ از آن سخن می‌گوید. این پرسش جدی مطرح است: آیا اقتدار یک ابرقدرت واقعاً با بی‌اعتنایی به حقوق بین‌الملل، نادیده‌گرفتن کشتار غیرنظامیان و تحقیر رهبران کشورها بازسازی می‌شود؟ اگر چنین باشد، تفاوت آمریکا با همان قدرت‌هایی که سال‌ها آن‌ها را به «نقض حقوق بشر» متهم می‌کرد، در چیست؟ ادعای پیگیری صلح از مسیر قدرت، وقتی هم‌زمان با نادیده‌گرفتن نسل‌کشی در غزه یا توجیه مداخلات نظامی بدون اجماع جهانی مطرح می‌شود، بیشتر به یک تناقض آشکار می‌ماند. صلحی که بر ویرانه‌های حقوق بشر و کرامت انسانی بنا شود، نه پایدار است و نه مشروع. افغانستان همچنان آینه‌ای در برابر سیاست خارجی آمریکا است؛ آینه‌ای که نشان می‌دهد مشکل اصلی نه «خروج بد» بلکه «بی‌تعهدی ساختاری» به انسان، اصول و مسؤولیت‌های پس از مداخله بوده است. تا زمانی که واشنگتن این واقعیت را نپذیرد، هر ادعایی درباره احیای اعتبار جهانی، بیش از آن‌که نشانه قدرت باشد، تلاشی عصبی برای پوشاندن یک شکست تاریخی خواهد بود. اقتدار واقعی، از پذیرش خطا، احترام به کرامت ملت‌ها و پایبندی به همان ارزش‌هایی می‌آید که سال‌ها به نام آن‌ها جنگ به راه افتاد؛ نه از تحقیر، تهدید و توجیه خشونت.

اقتدار یا عقده؟ باز تعریف قدرت امریکا پس از افغانستان

4 ماه ago

1
…
10
11
12
13
14
…
66