دختران افغانستان در نامه به دبیرکل سازمان ملل: صدای ما را فراموش نکنید

دختران افغان در نامه به دبیرکل سازمان ملل: صدای ما را فراموش نکنید خبرگزاری بانو: ده‌ها دختر از افغانستان در نامه‌های دست‌نویس به آنتونیو گوترش، از او خواسته‌اند در برابر محرومیت دختران از آموزش و محدودیت‌های گسترده علیه زنان در افغانستان سکوت نکند و برای دفاع از حقوق آنان اقدام جدی انجام دهد. نویسندگان این نامه‌ها نوشته‌اند که پس از بازگشت طالبان به قدرت، زنان و دختران از بسیاری از حقوق اساسی خود، از جمله آموزش، کار، آزادی‌های فردی و مشارکت اجتماعی محروم شده‌اند. آنان تأکید کرده‌اند که دروازه‌های مکاتب و دانشگاه‌ها همچنان به روی دختران بسته است و میلیون‌ها زن و دختر از حق آموزش محروم مانده‌اند. یکی از دختران در نامه خود خطاب به دبیرکل سازمان ملل نوشته است: «در افغانستان، دختران از آموزش محروم‌اند و دروازه‌های مکتب‌ها و دانشگاه‌ها به روی آنان بسته مانده است.» او افزوده که زنان افغان شاهد از دست رفتن امید، آزادی و آینده خود هستند. در برخی دیگر از این نامه‌ها، وضعیت زنان و دختران افغانستان «بسیار دشوار و نگران‌کننده» توصیف شده و نویسندگان از سازمان ملل خواسته‌اند که عادی‌سازی روابط با طالبان را بدون بهبود واقعی وضعیت حقوق بشر، به‌ویژه حقوق زنان، نپذیرد. شماری از دختران افغان در این نامه‌ها نوشته‌اند که نمی‌خواهند قربانی سکوت جهان شوند و از جامعه جهانی خواسته‌اند صدای آنان را بشنود. آنان همچنین از دبیرکل سازمان ملل خواسته‌اند که در تمامی دیدارها و گفت‌وگوهای مربوط به افغانستان، موضوع حقوق زنان و بازگشایی مکاتب و دانشگاه‌ها را در اولویت قرار دهد. در این نامه‌ها، دختران افغان تأکید کرده‌اند که فراموشی زنان افغانستان به معنای خاموشی فرهنگ، پیشرفت و آینده این کشور است و از سازمان ملل متحد خواسته‌اند برای تضمین حق آموزش، آزادی و کرامت انسانی زنان و دختران افغان اقدامات مؤثر و عملی انجام دهد.

 

خبرگزاری بانو: ده‌ها دختر از افغانستان در نامه‌های دست‌نویس به آنتونیو گوترش، از او خواسته‌اند در برابر محرومیت دختران از آموزش و محدودیت‌های گسترده علیه زنان در افغانستان سکوت نکند و برای دفاع از حقوق آنان اقدام جدی انجام دهد.

نویسندگان این نامه‌ها نوشته‌اند که پس از بازگشت طالبان به قدرت، زنان و دختران از بسیاری از حقوق اساسی خود، از جمله آموزش، کار، آزادی‌های فردی و مشارکت اجتماعی محروم شده‌اند. آنان تأکید کرده‌اند که دروازه‌های مکاتب و دانشگاه‌ها همچنان به روی دختران بسته است و میلیون‌ها زن و دختر از حق آموزش محروم مانده‌اند.

یکی از دختران در نامه خود خطاب به دبیرکل سازمان ملل نوشته است: «در افغانستان، دختران از آموزش محروم‌اند و دروازه‌های مکتب‌ها و دانشگاه‌ها به روی آنان بسته مانده است.» او افزوده که زنان افغانستان شاهد از دست رفتن امید، آزادی و آینده خود هستند.

در برخی دیگر از این نامه‌ها، وضعیت زنان و دختران افغانستان «بسیار دشوار و نگران‌کننده» توصیف شده و نویسندگان از سازمان ملل خواسته‌اند که عادی‌سازی روابط با طالبان را بدون بهبود واقعی وضعیت حقوق بشر، به‌ویژه حقوق زنان، نپذیرد.

شماری از دختران افغانستان در این نامه‌ها نوشته‌اند که نمی‌خواهند قربانی سکوت جهان شوند و از جامعه جهانی خواسته‌اند صدای آنان را بشنود. آنان همچنین از دبیرکل سازمان ملل خواسته‌اند که در تمامی دیدارها و گفت‌وگوهای مربوط به افغانستان، موضوع حقوق زنان و بازگشایی مکاتب و دانشگاه‌ها را در اولویت قرار دهد.

در این نامه‌ها، دختران افغانستان تأکید کرده‌اند که فراموشی زنان افغانستان به معنای خاموشی فرهنگ، پیشرفت و آینده این کشور است و از سازمان ملل متحد خواسته‌اند برای تضمین حق آموزش، آزادی و کرامت انسانی زنان و دختران افغانستان اقدامات مؤثر و عملی انجام دهد.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *