razia Alizada - خبرگزاری بانو - Page 7

razia Alizada

طالبان محدودیت‌های تازه‌ای بر حجاب زنان اعمال کرده است خبرگزاری بانو: گزارش‌ها از ولایت هرات حاکی است که طالبان در ادامه محدودیت‌های وضع‌شده بر زنان، دستورهای تازه‌ای درباره رعایت حجاب صادر کرده‌اند. بر اساس این گزارش‌ها، به نهادهای محلی و مذهبی ابلاغ شده است که زنان و دخترانی که حجاب مورد نظر این گروه را رعایت نکنند، با برخورد قانونی و احتمال بازداشت روبه‌رو خواهند شد. بر بنیاد اسنادی که در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده و همچنین اظهارات شماری از باشندگان هرات، طالبان این دستورها را در نشست‌هایی با مسئولان محلی و از طریق منابر مساجد به مردم ابلاغ کرده‌اند. در متن ابلاغیه‌ای که به طالبان نسبت داده شده، بر رعایت حجاب مورد نظر این گروه تأکید شده و هشدار داده شده است که زنان بدون پوشش مورد تأیید طالبان نباید در اماکن عمومی حضور یابند. همچنین در این دستور به برخی احکام و فرمان‌های پیشین رهبر طالبان درباره حجاب زنان استناد شده است. شماری از زنان و دختران در هرات نسبت به پیامدهای این دستورها ابراز نگرانی کرده‌اند. آنان می‌گویند که محدودیت‌های تازه، حضور اجتماعی زنان را بیش از پیش دشوار می‌سازد و در شرایط گرمای هوا، استفاده هم‌زمان از پوشش‌های مورد نظر طالبان مشکلات زیادی برای آنان ایجاد کرده است. برخی از باشندگان هرات نیز مدعی‌اند که این دستورها در نماز جمعه از سوی شماری از امامان مساجد به مردم اعلام شده و درباره پیامدهای عدم رعایت آن هشدار داده شده است. با این حال، مقام‌های طالبان در هرات تاکنون جزئیات رسمی بیشتری درباره نحوه اجرای این دستورها منتشر نکرده‌اند. این تحولات در حالی رخ می‌دهد که محدودیت‌های طالبان علیه زنان و دختران افغانستان در سال‌های اخیر همواره با واکنش نهادهای حقوق بشری و سازمان‌های بین‌المللی روبه‌رو بوده است. بر اساس قانون امر به معروف و نهی از منکر طالبان، محدودیت‌های گسترده‌ای بر نحوه حضور زنان در اجتماع، پوشش، سفر و فعالیت‌های روزمره آنان وضع شده است؛ موضوعی که بارها از سوی نهادهای مدافع حقوق بشر مورد انتقاد قرار گرفته است. همچنین پیش از این، دیوان کیفری بین‌المللی اعلام کرده بود که پرونده‌هایی در ارتباط با اتهام آزار و تبعیض مبتنی بر جنسیت علیه زنان در افغانستان تحت بررسی قرار داده است

طالبان محدودیت‌های تازه‌ای بر حجاب زنان اعمال کرده است

2 ماه ago

ملل متحد درگذشت فرشته عمادی، کارمند صندوق جمعیت ملل متحد در کابل را تأیید کرد خبرگزاری بانو: سازمان ملل متحد درگذشت فرشته عمادی، یکی از کارمندان صندوق جمعیت ملل متحد (UNFPA) در افغانستان را تأیید کرده است. این نهاد روز جمعه با نشر پیامی در شبکه اجتماعی ایکس، از درگذشت خانم عمادی ابراز تأسف کرده و نوشته است که او یکی از اعضای ارزشمند خانواده صندوق جمعیت ملل متحد بوده است. در پیام سازمان ملل آمده است که جای خالی فرشته عمادی به‌شدت احساس خواهد شد و این نهاد مراتب همدردی و تسلیت خود را به خانواده، دوستان و همکاران او ابراز می‌کند. همچنین از مردم و رسانه‌ها خواسته شده است که در این شرایط به حریم خصوصی خانواده وی احترام بگذارند. خبر درگذشت خانم عمادی صبح امروز در شبکه‌های اجتماعی بازتاب گسترده‌ای یافت و گمانه‌زنی‌هایی درباره علت مرگ او مطرح شد. با این حال، سازمان ملل متحد تاکنون جزئیاتی درباره چگونگی درگذشت وی منتشر نکرده است. در همین حال، حکومت طالبان نیز تا زمان نشر این خبر به پرسش‌های رسانه‌ها در این مورد پاسخ نداده است. صندوق جمعیت ملل متحد یکی از نهادهای تخصصی سازمان ملل است که در زمینه‌های صحت باروری، سلامت مادران و کودکان، برنامه‌های جمعیتی و ترویج برابری جنسیتی در کشورهای مختلف فعالیت می‌کند

ملل متحد درگذشت فرشته عمادی، کارمند صندوق جمعیت ملل متحد در کابل را تأیید کرد

2 ماه ago

از شما چه پنهان، زندگی در ۳۰ سالگی برایم نشان داده ما در دنیایی خیلی بی‌رحم زندگی می‌کنیم. دنیایی که هر قدمش را باید با تجربه شخصی یاد بگیریم. دنیایی که ساخته شده تا ابتدا گذر عمرمان را چهارچوکات‌بندی کند؛ سپس یک نقشه توهمی را به خوردمان دهد، به امید اینکه با دنبال کردن آن توهم موفق می‌شویم. مثلاً درس خواندن و دانشگاه رفتن خود یک نقشه توهمی است. اما همه باور دارند با رفتن به دانشگاه و خواندن یک رشته در میان مجموعه‌ای از رشته‌ها، باعث می‌شود به پول، ثروت، زندگی خوب و کمال برسند. اما واقعیت چیزی دیگر است. دیگر دانشگاه رفتن و رشته خاصی را خواندن شما را به موفقیت نمی‌رساند، بلکه مسیر رسیدن به موفقیت‌تان را هم از شما می‌گیرد. بگذارید واضح بسازم: مثلاً من می‌توانستم نه لیسانس بخوانم، نه ماستری و نه دکترا، باز هم موفق باشم. موفق‌تر از نیمی از جمعیت دنیا که دانشگاه خوانده‌اند و به فکر خودشان به موفقیت رسیده‌اند. البته با حفظ تعریف موفقیت که برای هر کسی فرق می‌کند. منظور من از موفقیت در امور مالی است؛ یعنی استقلال مالی و رشد فردی. شاید باور نکنید، اما زمان تغییر کرده و می‌شود بدون مدرک دانشگاه نیز موفق‌تر از آدم‌هایی شد که دانشگاه را تا آخرین قدمش رفته و مدرک دکترا و پوست دکترایش را گرفته‌اند. بگذارید با مثالی متمرکز بر تجربیات شخصی خودم، همراه‌تان در این قسمت حرف بزنم. من سال‌ها پیش که تازه جوان شده بودم، با رؤیاهای کلان لیسانس اقتصاد را در یکی از دانشگاه‌های افغانستان شروع کردم. آنجا فکر می‌کردم اولین قدم خودم را در دنیای موفقیت مانده‌ام و می‌شود گفت از یک جمعیت کلان که در افغانستان است، من موفق‌تر هستم. چرا؟ چون دانشگاه می‌خوانم و کسی که دانشگاه بخواند حتماً می‌تواند موفق‌تر از آن آدمی باشد که اصلاً دانشگاه نخوانده است. یکی از دوستان و هم‌صنفی‌ام که امینی نام داشت، دانشگاه را در نیمه‌های سمستر اول به امان خدا سپرد و رفت دنبال کار متفاوت‌تر! او شروع کرد به یادگیری اپلیکیشن‌هایی مثل فوتوشاپ و آفتر افکت. من نشستم و دانشگاه خواندم. یقیناً او دیگر در صنف و دانشگاه نبود، اما رفاقت، پیام و تماس ما باقی ماند. در اواسط سمستر دوم من با محدودیت منابع مالی روبه‌رو شدم. اوضاع و شرایط مالی خانواده نیز درهم و برهم بود. برای اکثر ماهایی که در افغانستان متولد شدیم، به‌طور همیشگی این‌گونه است و بیشتر بار تاریخی، جغرافیایی و فرهنگی دارد تا هر چیز دیگر. به این فکر افتادم که باید راه چاره و کاری پیدا کنم. برای کار به جاهای مختلف سی‌وی فرستادم و در سی‌وی‌ام با افتخار نوشته کرده بودم که لیسانس اقتصاد می‌خوانم. اما هیچ نهادی مرا شارت‌لیست نمی‌کرد. بعد از مدت‌ها، یک روز با امینی صحبت کردم. در مورد اوضاع و احوالم گفتم و اینکه اگر جای وظیفه مناسب من دید، خبرم کند. او گفت: «رفیق ببین، کار خر در خروار است. اما ما جوان‌ها دانشگاه را محکم گرفتیم. از دانشگاه چیزی جور نمی‌شود و باید راه دیگری را رفت.» او گفت: «به‌جای دانشگاه برو یک سه ماه وقت خودت را صرف یادگیری "آفتر افکت" کن. نصف هزینه دانشگاهت هم نمی‌شود. تضمین اولین شغلت را من در تلویزیون تمدن می‌کنم.» جملات امینی را نوعی توهین حساب کردم و فکر کردم او چون خودش راه دانشگاه را متفاوت رفته، دارد مرا بیراه می‌کند. آن‌وقت‌ها فکر می‌کردم امینی دیوانه است. فیس دانشگاه و یک رشته تحصیلی را صرف یادگیری یک اپلیکیشن می‌کند؛ این به نظرم یک بازی احمقانه با زندگی می‌آمد. برعکس، من دیوانه بودم و امینی هوشیار. او کمی بعدتر در همان سال‌ها صاحب معاش ۱۳۰۰ دالری در ماه شد و من هیچ‌وقت تا هنوز این مبلغ را به‌خاطر خواندن دانشگاه در هیچ‌جای زندگی‌ام نگرفته‌ام. برعکس، شاید من سال‌های متوالی همواره بر خود لازم دیدم کتاب‌های متعددتری از آدم‌های متفاوت‌تری بخوانم تا در انترویوهای کاری از اقتصادخوانده‌های دیگر بیشتر و حرفه‌ای‌تر به نظر برسم. امینی نیاز نداشت؛ فقط کافی بود هر روز بیشتر در آفتر افکت ماهرتر شود. من لیسانس را به پایان رساندم، ماستری را به پایان رساندم، حالا چیزی نمانده دکترا را... اما هنوز اعتماد به نفس کافی برای رقابت در دنیای شغل با دکتراهای دیگر، لیسانسه‌های دیگر و یا ماسترهای دیگر ندارم. چرا؟ چون من کتاب خواندم و دیگری شاید در کنار کتاب یک اپلیکیشن مرتبط‌تر و واقعی‌تر را یاد گرفته باشد. صادقانه بگویم، حالا که ۳۰ سال عمرم را، هزاران هزار پولم را برای تحصیل کردن و دانشگاهی بودن مصرف کردم، هنوز تردید دارم موفق شده باشم. اگر نیم هزینه‌های تحصیلم را صرف یادگیری یک هنر، مهارت و یا یک اپلیکیشن می‌کردم، حالا خیلی بااعتمادبه‌نفس‌تر می‌توانستم خودم را در دنیای کار و رقابت به مسیر تضمینی موفقیت نزدیک کرده و با دیگر رقبا شاخ‌به‌شاخ شوم. مثلاً اصلاً مهم نیست حتماً درس بخوانید. کافی است بلد باشید چطور فتوشاپ کار می‌کند و چطور می‌توانید آن را در دنیای دیزاین استفاده کنید. شما موفق‌تر از یک تحصیل‌کرده هستید، اگر یاد بگیرید از یک اپلیکیشن به شکل حرفه‌ای استفاده کرده و یک ارزش را برای دیگران خلق کنید. دنیا شما را بدون هیچ مدرک تحصیلی می‌ستاید و در چرخه موفقیت جا می‌دهد. اگر یاد داشته باشید کاپ‌کات، فیلمورا یا بسیار ساده کانوا چطور کار می‌کند و شما بتوانید دیزاین کنید، حتماً بدون استخدام در هیچ شرکتی موفق می‌شوید و می‌توانید عایدی خوبی برای خودتان خلق کنید. چرا؟ چون شما هوش و هنر خلق ایده‌هایتان را به‌صورت تصویری و واقعی در دنیای مصرف‌کننده‌های حاضر و آماده پشت اسکرین موبایل و شبکه‌های اجتماعی دارید. خیلی از آدم‌های دنیا در هر ثانیه ۱۰۰ دالر عاید دارند که حتی لیسانس هم نخوانده‌اند. آن‌سوی دیگر قصه، خیلی از دکتراها با اسناد معتبر در هفته ۱۰۰ دالر عاید ندارند. چرا؟ چون همه نقشه توهمی تحصیل و دانشگاه را دنبال کرده و از دنبال کردن یادگیری یک مهارت به شکل حرفه‌ای خودداری کرده‌اند. اکثر آدم‌ها تحصیل‌کرده شده‌اند و هیچ‌کدام ماهر یا «دارنده مهارت» نشده‌اند که بتوانند از آن استفاده واقعی کنند. دنیای امروز با آمدن هوش مصنوعی و فرصت‌های آنلاین، دیگر سلام تحصیل‌کرده‌ها را جواب نمی‌دهد، اما به متخصصین بدون مدرک و دارندگان مهارت شدیداً نیاز دارد. دیگر هیچ تضمینی نیست که شما لیسانسه، ماستر و یا دکترا شوید و در بازار کار جایگاهی برای خود دست‌وپا کنید. اما به‌صورت ۱۰۰ درصدی شما می‌توانید عاید خلق کنید، اگر یک اپلیکیشن هوش مصنوعی یا هر اپلیکیشن دیگر را به‌صورت حرفه‌ای بلد باشید. دنیا در حال تغییر است. در دنیای امروز شما از طریق خواندن یک رشته مسیر موفقیت‌تان را تضمین نمی‌کنید. اما از طریق یادگیری کامل یک اپلیکیشن از مجموعه ابزارهای حرفه‌ای، به شکل تضمینی می‌توانید مسیر موفقیت مالی آینده‌تان را طراحی کنید. پس اگر در افغانستان مکتب بسته است، اگر درس وضعیت طالبانی و استایل طالبانی دارد، هنوز فرصت تغییر است. می‌توانید زندگی‌تان را تغییر دهید. کافی است مسیر و جهت فکرتان را به سمت آینده، در جهت درست‌تر حرکت دهید. به‌جای ساعت‌ها ریلز دیدن، یا اخبار خواندن یا هر کار دیگر، آن را صرف یادگیری کنید و ویدیو ببینید و تمرین کنید تا یک اپلیکیشن را به شکل حرفه‌ای یاد بگیرید. برای یادگیری به هیچ منبع مالی نیاز ندارید و لازم نیست به هیچ نهادی پول بدهید، جز هزینه‌های اینترنت. باور کنید پلتفرم یوتیوب در اختیارتان هست و آنجا خود هارواردِ یادگیری برنامه‌ها و اپلیکیشن‌ها است. شما اگر دیزاین و ادیت یاد بگیرید، تمام تصوراتتان را می‌توانید به تصویر بکشید و از کشیدن همان تصویر در دنیای امروز می‌توانید هزارها دالر به دست بیاورید. نه تنها این، بلکه شما می‌توانید از هر فارغ‌التحصیل قوی‌تر، دنیا را به آدم‌ها نشان دهید و مهارتتان پس‌زمینه و اعتبار برای آینده‌تان خلق می‌کند. حالا انتخاب با خودتان! شما می‌توانید موفق شوید اگر ذهنیت و دیدتان نسبت به زندگی و دنیایی که در آن هستیم را جهت دهید و تغییر دهید. اگر بتوانید روزتان را به ساعت تقسیم‌بندی کنید و آن ساعت‌ها را مدیریت کنید. شما می‌توانید در افغانستان موفق شوید اگر هر روز وقتتان را منسجم و حساب‌شده برای یادگیری یک مهارت به خرج برسانید. یادگیری یک اپلیکیشن ۶ ماه زمان کار دارد. اما فارغ‌التحصیل شدن حداقل در لیسانس ۴، در ماستری ۱ و در دکترا ۳ سال زمان می‌گیرد. شما می‌توانید یک سفر ۶ ماهه را انتخاب کنید. در ختم سفر، موفق‌تر از یک آدمی با سفر ۴ ساله باشید و در رقابت در دنیای کار او را پس بزنید و موفق شوید. می‌توانید بنشینید و از زندگی و راه آمده‌تان مثل من شکایت کنید، یا به آینده نگاه کنید و از امروز تا فرداهایتان، زمانتان را وقف یادگیری افتر افکت، کانوا، کاپ‌کات، فیلمورا، اس‌پی‌اس‌اس، یا اپلیکیشن‌های هوش مصنوعی و یا هر اپلیکیشن دیگر کنید. بعد که هنر لازم در آن اپلیکیشن را به دست آوردید، آدم‌ها و شرکت‌ها با دیدن مهارت‌هایتان دیوانه‌وار دنبالتان خواهند دوید. این را می‌توانم محکم و با اعتماد به نفس بگویم.

تجربه های ۳۰سالگی؛ برای آنان که نمیخواهند دیر بفهمند

2 ماه ago2 ماه ago

Nostalgia of Eid: Memories from My Village By Zakarya Farahmand Every community is recognized through its festivals, traditions, and cultural values. For us in Afghanistan, the two Eids (Eid Ul Fiter and Eid Ul Azha) are not only religious celebrations but also moments of collective joy, unity, and social connection. Since childhood, I used to count the weeks and days until the arrival of Eid with excitement and anticipation. These are the Eid traditions that I remember from my village in Malistan district of Ghazni province, where Eid celebrations transformed the entire community into one united family. Preparations for Eid in our village began even before the actual day of celebration. Three nights before Eid, villagers would organize a traditional gathering locally known as “Eid-e Morda-ha” عید م ( urرده ing these nights, people came together to offer prayers for deceased members of the village community through communal meals, gatherings, and mutual invitations. The village would be divided into two groups, and the male members of one side would become guests of families from the other side. The following night, the arrangement would be reversed. In this way, each household from one part of the village hosted a household from the other part, creating a strong spirit of hospitality, remembrance, and collective participation before Eid. These gatherings were not only social traditions but also acts of respect and prayer for those who had passed away. By the final night before Eid, all formal guest visits were completed so that families could freely prepare for the main celebration the next morning. Eid in our village is more than a celebration; it is a reflection of togetherness and happiness shared by the entire community. Days before Eid, families clean their homes, prepare food, and arrange the best facilities they can afford. On Eid, everyone wears either new clothes or their cleanest freshly washed clothes, making the atmosphere colorful and festive regardless of economic condition. On the morning of Eid, children wake up early with excitement while boys, girls, and women remain busy preparing the home for guests, cooking food, boiling eggs for traditional games, and getting ready for the celebration. At the same time, elders and heads of families first visit the homes of those who have recently lost loved ones. They offer condolences and spend time with grieving families so that nobody feels forgotten during Eid. After these visits, the men of the village gather in the mosque for Eid prayers. Once the prayers and supplications are completed, all male members of the village gather together in front of the village dome, each bringing one plate of food from their homes. Before serving the food, children, youth, and even adults gather to play the traditional boiled-egg game, one of the most exciting and enjoyable parts of Eid celebrations for the youth of the village.After the communal meal and Eid prayers (Dua), everyone begins greeting one another by shaking hands, hugging, and exchanging Eid wishes. Younger people respectfully greet elders and receive blessings in return. Then the most beautiful part of the celebration begins. People divide themselves into groups of around ten persons and start visiting every house in the village one by one. In our village of nearly twenty houses, no home is excluded. Visiting families during Eid is not merely a social custom but almost a collective responsibility for the male members of the community. Families welcome one another regardless of personal disagreements, social differences, or past conflicts. These visits continue until sunset, turning the entire village into one united family for the day. Hospitality also carries its own friendly competition. Villagers quietly observe which household has prepared the best food for Eid guests, adding a joyful and humorous spirit to the celebrations. One of the most beautiful aspects of this tradition is the atmosphere of mutual respect and social trust within the community. Even within the conservative structure of rural Afghan society, women of the household openly exchange Eid greetings and wishes with visiting guests without feelings of discomfort or social distance. Eid creates a rare sense of collective belonging in which community relationships become more important than social barriers. On the second and third days of Eid, men visit relatives living in nearby villages while also receiving guests from outside. At the same time, women continue their own Eid celebrations inside the village for nearly a week by visiting one another’s homes, sharing food, conversations, and happiness. Although I left my village nearly fifteen years ago, these traditions of Eid celebration still continue today. Yet for those of us living far from home, Eid often arrives through phone calls, photographs, and social media memories rather than through the warmth of collective village gatherings. Even after many years, the nostalgia of those simple celebrations, shared meals, boiled-egg games, and house-to-house visits remains deeply alive in my memory. Eid in our village is not only a religious festival; it is a celebration of unity, compassion, hospitality, respect, and belonging.

Nostalgia of Eid: Memories from My Village

2 ماه ago2 ماه ago

دختران افغان در نامه به دبیرکل سازمان ملل: صدای ما را فراموش نکنید خبرگزاری بانو: ده‌ها دختر از افغانستان در نامه‌های دست‌نویس به آنتونیو گوترش، از او خواسته‌اند در برابر محرومیت دختران از آموزش و محدودیت‌های گسترده علیه زنان در افغانستان سکوت نکند و برای دفاع از حقوق آنان اقدام جدی انجام دهد. نویسندگان این نامه‌ها نوشته‌اند که پس از بازگشت طالبان به قدرت، زنان و دختران از بسیاری از حقوق اساسی خود، از جمله آموزش، کار، آزادی‌های فردی و مشارکت اجتماعی محروم شده‌اند. آنان تأکید کرده‌اند که دروازه‌های مکاتب و دانشگاه‌ها همچنان به روی دختران بسته است و میلیون‌ها زن و دختر از حق آموزش محروم مانده‌اند. یکی از دختران در نامه خود خطاب به دبیرکل سازمان ملل نوشته است: «در افغانستان، دختران از آموزش محروم‌اند و دروازه‌های مکتب‌ها و دانشگاه‌ها به روی آنان بسته مانده است.» او افزوده که زنان افغان شاهد از دست رفتن امید، آزادی و آینده خود هستند. در برخی دیگر از این نامه‌ها، وضعیت زنان و دختران افغانستان «بسیار دشوار و نگران‌کننده» توصیف شده و نویسندگان از سازمان ملل خواسته‌اند که عادی‌سازی روابط با طالبان را بدون بهبود واقعی وضعیت حقوق بشر، به‌ویژه حقوق زنان، نپذیرد. شماری از دختران افغان در این نامه‌ها نوشته‌اند که نمی‌خواهند قربانی سکوت جهان شوند و از جامعه جهانی خواسته‌اند صدای آنان را بشنود. آنان همچنین از دبیرکل سازمان ملل خواسته‌اند که در تمامی دیدارها و گفت‌وگوهای مربوط به افغانستان، موضوع حقوق زنان و بازگشایی مکاتب و دانشگاه‌ها را در اولویت قرار دهد. در این نامه‌ها، دختران افغان تأکید کرده‌اند که فراموشی زنان افغانستان به معنای خاموشی فرهنگ، پیشرفت و آینده این کشور است و از سازمان ملل متحد خواسته‌اند برای تضمین حق آموزش، آزادی و کرامت انسانی زنان و دختران افغان اقدامات مؤثر و عملی انجام دهد.

دختران افغانستان در نامه به دبیرکل سازمان ملل: صدای ما را فراموش نکنید

2 ماه ago2 ماه ago

سازمان ملل طالبان را به خشونت جنسی علیه زنان متهم کرد شورای امنیت سازمان ملل اعلام کرده است که نیروها و مقام‌های طالبان در افغانستان مرتکب خشونت جنسی، از جمله تجاوز گروهی، علیه زنان و دختران شده‌اند. شورای امنیت سازمان ملل در گزارشی گفته است که یوناما ۲۱ مورد خشونت جنسی، از جمله تجاوز گروهی، علیه ۱۵ زن و ۶ دختر در افغانستان را مستند کرده است. براساس این گزارش، برخی از مقام‌ها و نیروهای طالبان متهم به تجاوز جنسی، ازدواج اجباری و بدرفتاری با زنان هستند. همچنین گفته شده که زنان معترض به‌گونه خودسرانه بازداشت و هدف شکنجه و خشونت جنسی قرار گرفته‌اند. اداره طالبان تاکنون به این گزارش واکنش نشان نداده است. سازمان ملل از طالبان خواسته است به خشونت علیه زنان پایان دهند و حقوق زنان و دختران را تضمین کنند.

سازمان ملل: نیروها و مقام‌های طالبان مرتکب خشونت جنسی علیه زنان شده‌اند

2 ماه ago2 ماه ago

میلیون‌ها افغان درگیر بحران شدید غذایی و کاهش قدرت خرید هستند خبرگزاری بانو : نهاد امریکایی «دیتا فار افغانستان» در تازه‌ترین گزارش خود هشدار داده است که بیش از ۱۱ میلیون تن در افغانستان در سال ۲۰۲۶ با ناامنی غذایی در سطح بحران یا بالاتر روبه‌رو خواهند بود. براساس این گزارش، از ماه اپریل تا سپتمبر سال روان، میلیون‌ها تن در افغانستان در وضعیت «بحران»، «اضطراری» و حتا «فاجعه‌بار» غذایی قرار خواهند گرفت. ولایت‌های بدخشان، بلخ، بامیان، دایکندی، فاریاب، غور، جوزجان، کنر و سرپل از آسیب‌پذیرترین مناطق معرفی شده‌اند. گزارش می‌افزاید که جوزجان بالاترین سطح ناامنی غذایی شدید را ثبت کرده و حدود نیمی از جمعیت آسیب‌پذیر این ولایت با خطر گرسنگی جدی مواجه‌اند. این نهاد همچنین گفته است که کاهش قدرت خرید مردم، یکی از چالش‌های اصلی در افغانستان است. بر بنیاد یافته‌ها، بسیاری از کارگران روزمزد توان خرید مواد غذایی اولیه را ندارند و در ۱۷ ولایت کشور، قدرت خرید پایین‌تر از میانگین ملی گزارش شده است. در گزارش آمده که نورستان پایین‌ترین قدرت خرید را دارد و یک کارگر روزمزد در این ولایت تنها می‌تواند با درآمد یک روز خود حدود ۷ کیلوگرام آرد خریداری کند. این گزارش در حالی منتشر می‌شود که نهادهای بین‌المللی بارها نسبت به افزایش فقر، بیکاری و گسترش گرسنگی در افغانستاشدار داده‌اند

میلیون‌ها افغان درگیر بحران شدید غذایی و کاهش قدرت خرید هستند

2 ماه ago

خبرگزاری بانو: محمد یعقوب مجاهد، وزیر دفاع حکومت طالبان، برای شرکت در یک نشست بین‌المللی امنیتی راهی روسیه شده است. وزارت دفاع طالبان اعلام کرده است که محمد یعقوب مجاهد برای شرکت در نشست بین‌المللی امنیتی به مسکو سفر کرده است. این نخستین سفر خارجی وزیر دفاع طالبان به روسیه از زمان بازگشت این گروه به قدرت در سال ۲۰۲۱ به شمار می‌رود. براساس گزارش‌ها، او در جریان این سفر با شماری از مقام‌های ارشد روسیه نیز دیدار خواهد کرد. روسیه تنها کشوری است که حکومت طالبان را به رسمیت شناخته است. نشست بین‌المللی امنیتی به میزبانی شورای امنیت روسیه از ۲۶ تا ۲۹ می در مسکو برگزار می‌شود و مقام‌های امنیتی کشورهای مختلف در آن شرکت دارند.

وزیر دفاع طالبان برای شرکت در نشست امنیتی به مسکو رفت

2 ماه ago

سازمان جهانی صحت: درمان رایگان فیستول زایمان در کابل و قندهار سازمان جهانی صحت می‌گوید درمان کامل بیماری فیستول زایمان در شفاخانه‌های کابل و قندهار به‌گونه رایگان برای زنان افغان ارائه می‌شود. سازمان جهانی صحت در افغانستان اعلام کرده است که درمان کامل بیماری فیستول زایمان در شفاخانه رابعه بلخی در کابل و شفاخانه حوزوی میرویس در قندهار به‌صورت رایگان ارائه می‌شود. این سازمان تاکید کرده که فیستول یک بیماری قابل درمان است و هیچ زنی نباید از خدمات صحی حیاتی محروم بماند. به گفته این نهاد، زنان و دختران مبتلا می‌توانند با مراجعه به مراکز تعیین‌شده از خدمات جراحی و درمانی بهره‌مند شوند. فیستول زایمانی یکی از عوارض جدی زایمان‌های دشوار و بدون مراقبت صحی است که باعث نشت غیرقابل کنترول ادرار یا مدفوع می‌شود و مشکلات جسمی و اجتماعی جدی برای زنان ایجاد می‌کند. سازمان ملل پیشتر گفته بود که افغانستان از کشورهای با نرخ بالای این بیماری است و هزاران زن در کشور به آن مبتلا هستند.

سازمان جهانی صحت: درمان رایگان فیستول زایمان در کابل و قندهار

2 ماه ago2 ماه ago

با گذشت دهه نخست ماه رمضان، شماری از باشنده گان کابل از فقر ، بیکاری و افزایش نرخ های مواد خوراکه ابراز نگرانی می‌کنند. آنان میگویند که فشار اقتصادی در این ماه تشدید شده و بسیاری از خانواده‌ها با مشکلات جدی معیشتی روبه‌رو هستند . باشنده گان کابل در گفتگو‌با بانو نیوز تاکید میکند که ادامه این وضعیت، زندگی مردم را با تهدید جدی مواجه ساخته است .همزمان با آغاز ماه رمضان قیمت مواد خوراکی در بازارهای افغانستان افزایش یافته و مردم از رشد روز افزون فقر، بیکاری و گرانی شکایت دارند. زهرا، یکی از باشنده گان کابل میگوید:« که ماه رمضان امسال در حالی فرا رسیده است که مشکلات تجارتی و ترانزیتی میان پاکستان و افغانستان هم باعث افزایش قیمت ها شده است. دولت باید به این موضوع توجه داشته باشد، زیرا مردم حتی در این ماه مبارک نیز با مشکلات فراوان روبه رو ‌هستند. بیکاری به اوج رسیده و زنانی که سرپرست خانواده اند نیز از سوی طالبان از کار محروم شده اند.» زحل میگوید:« فیصدی زیادی از مردم در فقر به سر میبرند. قیمت آرد، برنج و روغن بسیار زیاد افزایش یافته است؛ که به گونه مثال، یک بوجی ارد بین 1400و ۱۵۵۰ افغانی یک به فروش می‌رسد و در مجموع قیمت همه چیز بالا رفته است. واقعاً زندگی در افغانستان برای مردم دشوار شده است.» ارین، می‌گوید:«بهای مواد خوراکی پیش از ماه رمضان افزایش یافته بود و با آغاز این ماه،پیشتر هم شده است. قیمت یک‌بوجی برنج در بازار های کابل بین ۴۲۰۰و ۴۵۰۰ افغانی و روغن ۱۶ لیتره بین ۱۶۵۰ و 1800 افغانی به فروخته می شود. یک کارگر عادی یا زنانی که سرپرست خانواده هستن چگونه می‌توان نیاز های خود را تامین کند؟» شماری از باشنده گان کابل میگویندکه با وجود کاهش نرخ دالر، قیمت مواد خوارکی در بازار ها همچینان افزایش یافته است. آنان می افزایند که در گذشته با کاهش نرخ دالر، قیمت ها نیز کاهش می یافت اما اکنون چنین نیست . حکیمه میگوید: «مردم از لحاظ اقتصادی در وضعیت بسیاربدی قرار دارند. اکثریت خانواده ها نمیتواند نیازهای ماه رمضان خود را تامین کنند‌ و قادر به تأمین نیازهای غذایی خود برای افطار و سحر نیستند. قیمت میوه و سایر کالاها بسیار بلند است توان خرید آن را را ندارند. افزایش قیمت کالاهای اساسی همراه با فقر و بیکاری، زنده‌گی مردم را در ماه رمضان امسال دشوارتر کرده است.» محمد،آموزگار یکی مراکز آموزشی کابل، میگوید:«محدودیت که طالبان برای زنان و‌دختران وضع کرده اند، باعث شده صنف ها از حضور دختران خالی‌بماند وتعداد حضور پسران نیزدر صنف ها کمرنگ است و‌درامد ما از درس دادن به اندازه ای نیست که نیازهای خانواده را تامین کند.» شماری از کارگران روزمزد میگویند که با وجود روزه داری، از صبح تا شب در کنار جاده ها وچهارراه ها و یا با کراچه دست داشته شان منتظیر پیدا کردن کار می مانند، اما کار پیدا نمیتواند اگر کار پیدا کند هم با درآمد ناچیز است و پاسخ گوی نیاز های اولیه آنان نیست.انان خواهان فراهم سازی زمینه کاری مناسب اند. یاسین فارغالتحصیل از رشته انجنیری، میگوید: «مشکلات خانواده‌گی بسیار زیاد شده و من به‌عنوان تنها نان‌آور خانواده با دشواری‌های زیادی دست‌وپنجه نرم می‌کنم. واقعاً سخت است؛ تلاش زیادی کردم تا کار پیدا کنم، اما موفق نشدم و هر کاری باشد، آماده انجام ان هستم.» او میافزاید: «هر ساله با فرارسیدن ماه رمضان، قیمت مواد خوراکی به‌طور قابل توجهی افزایش می‌یابد و دو برابر می‌شود. مردم فقیر و نیازمند حتی نان خوردن ندارند و با افزایش مداوم قیمت‌ها، این مشکل هر سال تکرار می‌شود . وی همچنان میگوید: «پس از تسلط طالبان بر کابل، بسیاری از افراد بیکار شده‌اند. حتا کسانی که مدرک ماستری و دکترا دارند، هنوز نتوانسته‌اند کاری پیدا کنند. این وضعیت فاجعه‌بار است.» مردم افغانستان که سال‌ها با بحران‌های اقتصادی ،فقر و بیکاری نبود زمینه کاری، دست‌وپنجه نرم می‌کنند، امسال نیز ماه رمضان را در حالی سپری می کنند که با مشکلات شدید معیشتی رو به رو هستند. در همین حال ، دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل (اوچا) اعلام کرده است که رمضان در افغانستان در حالی فرا رسیده که ۱۷.۴ میلیون نفر با گرسنه‌گی شدید مواجه اند و ۲۱.۹ میلیون تن در به کمک‌های بشر دوستانهنیاز دارند. بر بنیاد آمار این نهاد، حدود ۹۰ درصد جمعیت افغانستان زیر خط فقر زندگی میکند. این در حالی است که طالبان ادعا کرده اند که در چند سال گذشته، قیمت‌ها در ماه رمضان در سطح مناسبی قرار داشته است. راضیه علی راده

رمضان در سایه فقر ‌و گرانی

5 ماه ago

1
…
5
6
7
8
9
…
28