Skip to content
اردیبهشت 21, 1405
  • دیدار وزیر صنعت و تجارت طالبان با رئیس‌جمهور اوزبیکستان در تاشکند
  • شورای پناهنده‌گان ناروی: کاهش بودجه آمریکا خدمات به مهاجران بازگشتی را تحت تأثیر قرار داده است
  • رویترز: روند انتقال شهروندان افغانستان به امریکا کاملا متوقف می‌شود
  • افزایش بی‌سابقه درآمد OpenAI؛ جهشی تازه در اقتصاد هوش مصنوعی
خبرگزاری بانو

خبرگزاری بانو

Covering Every Story in Afghanistan and Beyond

خبر نامه
اخبار تصادفی
  • اخبار
    • افغانستان
    • جهان
  • دیدگاه‌بانو
  • ورزش
  • فرهنگ
  • اقتصاد
  • مقالات
  • سیاست
Live Now
  • اخبار
  • افغانستان

تکمیل ۱۰۰ کیلومتر دیوار مرزی ایران با افغانستان در خراسان رضوی

12 ماه ago
  • اخبار
  • افغانستان

طالبان از ایجاد وزارت جدید برای استرداد زمین‌های غصب‌شده خبر دادند

1 سال ago
  • اخبار
  • افغانستان

شهردار پاریس: زنان افغانستان در تاریکی گرفتار شده اند

1 سال ago
  • اخبار
  • افغانستان

سپاه ایران؛ «پاسخی فراتر از تصور» در برابر هرگونه اقدام خصمانه در راه است

12 ماه ago
  • اخبار
  • افغانستان

اخراج گسترده مهاجران افغان از ایران و پاکستان؛ ۲۵۰ هزار نفر تنها در یک ماه گذشته بازگشت داده شده‌اند

1 سال ago
  • اخبار
  • افغانستان

پاکستان: از میان ۸۰۰ هزار پناه‌جوی افغان، تنها ۸۶ هزار تن اسکان داده شده‌اند

1 سال ago
  • اخبار
  • افغانستان

آغاز روند امتحانات کانکور سال ۱۴۰۴ در ۱۱ ولایت کشور

12 ماه ago
روز جهانی آموزش؛ آیا برای دختران افغانستان هنوز معنایی دارد؟ امروز، ۲۴ جنوری ۲۰۲۶، «روز جهانی آموزش» در حالی فرا می‌رسد که میلیون‌ها دختر در افغانستان از ابتدایی‌ترین حق انسانی و اساسی خود محروم‌اند. دخترانی که تنها «جرم»‌شان داشتن رؤیا، میل به دانستن، آموختن و ساختن آینده‌ای روشن برای خود و کشورشان است. بیش از چهار سال می‌گذرد که دختران بالاتر از صنف ششم از ادامه‌ی تحصیل منع شده‌اند و دروازه‌های مکاتب و دانشگاه‌ها به‌روی آنان «تا امر ثانی» بسته مانده است؛ امری که هنوز زمان پایان آن روشن نیست. آموزش، حقی بنیادین برای هر انسان است، اما شماری از دختران دانش‌آموز می‌گویند با بسته‌شدن مکاتب، نه‌تنها از آموختن بازمانده‌اند، بلکه امیدشان به ساختن آینده‌ای بهتر نیز از میان رفته است. محروم‌کردن دختران افغانستان از آموزش، تنها نقض آشکار حقوق بشر نیست؛ بلکه به‌معنای حذف هدفمند نیمی از جامعه از حیات اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی کشور است. پرسش اساسی این است که آیا می‌توان با حذف زنان و دختران، به پیشرفت، عدالت و توسعه‌ی پایدار دست یافت؟ شماری از دختران بازمانده از تحصیل می‌گویند با بسته‌شدن مکاتب متوسطه، لیسه‌ها و دانشگاه‌ها از سوی طالبان، تمام آرزوهایشان فرو ریخته و از حقوق انسانی و بنیادی خود محروم شده‌اند. آنان تأکید می‌کنند که جامعه‌ی جهانی نباید در برابر این تبعیض سیستماتیک سکوت کند؛ چرا که ادامه‌ی این وضعیت می‌تواند به افزایش ازدواج‌های زودهنگام، گسترش فقر و تعمیق نابرابری‌های ساختاری در افغانستان منجر شود. بیش از چهار سال است که مکاتب و پوهنتون‌ها یکی پس از دیگری بسته شده‌اند. پیش از همه، استادان، محصلان و افراد تحصیل‌کرده یا مجبور به ترک کشور شده‌اند، یا زیر فشار شرایط موجود به سکوت و انزوا تن داده‌اند. فعالان حقوق بشر و نهادهای بین‌المللی بارها نسبت به تداوم این محدودیت‌ها هشدار داده و خواستار بازگشایی مکاتب و پوهنتون‌ها برای دختران و زنان شده‌اند. در این مسیر، بسیاری از دختران و فعالان مدنی هزینه‌های سنگینی پرداخته‌اند؛ اما با وجود این فشارها، هنوز تغییری در سیاست‌های حاکم ایجاد نشده است. این وضعیت، فاجعه‌ای انسانی و ضربه‌ای جدی نه‌تنها به زنان، بلکه به آینده‌ی افغانستان است؛ ضربه‌ای که توسعه‌ی ملی، اقتصاد، ثبات اجتماعی و سرنوشت نسل‌های آینده را با خطر روبه‌رو می‌کند. شازیه، دانش‌آموز صنف نهم بود که با بسته‌شدن مکتب‌ها از تحصیل بازماند. او اکنون روزهایش را با نقاشی و اندیشیدن در گوشه‌ای از خانه سپری می‌کند. محدودیت‌های آموزشی، بسیاری از دختران را نسبت به زندگی و آینده‌شان ناامید ساخته است. زحل، که دانش‌آموز صنف دوازدهم بود و از ادامه‌ی آموزش محروم شده است، همچنان آرزو دارد دروازه‌های مکتب و دانشگاه دوباره به‌روی دختران باز شود. او می‌گوید: «من یکی از دانش‌آموزانی هستم که از آموزش محروم شدیم. آرزو داشتم داکتر شوم و به مردم و کشورم خدمت کنم، اما اکنون احساس می‌کنم تمام آرزوهایم بر باد رفته و امیدی برای آینده ندارم.» ریچارد بنت، گزارشگر ویژه‌ی سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر افغانستان، به مناسبت ۲۴ جنوری، روز جهانی آموزش، تأکید کرده است که همه‌ی مردم افغانستان باید به آموزش باکیفیت و عالی دسترسی داشته باشند. به گفته‌ی او، ممنوعیت آموزشی دختران و زنان از سوی طالبان، نه‌تنها زندگی آنان، بلکه آینده‌ی کل کشور را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این در حالی است که طالبان پس از به‌دست‌گرفتن قدرت در آگست ۲۰۲۱ میلادی، دروازه‌های مکاتب بالاتر از صنف ششم و دانشگاه‌ها را به‌روی دختران بستند و تاکنون نه‌تنها تغییری در این سیاست ایجاد نکرده‌اند، بلکه محدودیت‌ها را تشدید کرده‌اند. سازمان ملل متحد اعلام کرده است که دست‌کم ۲.۲ میلیون دختر نوجوان از آموزش رسمی محروم شده‌اند؛ وضعیتی که به‌گونه‌ی مستقیم آینده‌ی آنان و جامعه‌ی افغانستان را به خطر می‌اندازد. راضیه علی‌زاده
  • گزارش

روز جهانی آموزش؛ آیا برای دختران افغانستان هنوز معنایی دارد؟

4 ماه ago
خبرگزاری بانو: شهباز شریف، نخست‌وزیر پاکستان یک بار دیگر طالبان را به نافرمانی از دستورات این کشور متهم کرده و می‌گوید که طالبان به هیچ‌ یک از توصیه‌های اسلام‌آباد توجه نکرده است. او گفته که پاکستان بارها وزیر دفاع خود را برای گفتگو به کابل فرستاده، اما این تلاش‌ها نتیجه‌ای در پی نداشته است. شهباز شریف، روز سه‌شنبه ۳۰ جدی، در گفتگو با اشتراک‌کنندگان یک ورکشاپ ملی در اسلام‌آباد گفت که بر اساس توافق‌نامه دوحه، نباید از خاک افغانستان برای فعالیت‌های تروریستی استفاده شود، اما به گفته او، این تعهد بارها نقض شده است. آقای شریف افزود، اکنون لازم است روشن شود آیا افغانستان می‌خواهد در صلح زندگی کند یا خیر. نخست وزیر پاکستان هشدار داد که این کشور در برابر «نادیده‌گرفتن مکرر تعهدها» واکنش نشان خواهد داد. او همچنان طالبان را به ناتوانی در مهار گروه‌های تروریستی متهم کرد و هشدار داد ادامه این وضعیت می‌تواند ثبات افغانستان و روابط دوجانبه را زیر سؤال ببرد. این درحالی است که وزیر داخله طالبان نیز به تازگی در سخنان هشدارآمیز در ولسوالی برمل پکتیکا، استفاده از زور را راه‌حل مشکلات ندانسته و گفته که خون جوانان ما هنوز می‌جوشد و در برابر هیچ‌کس کوتاه نمی‌آیند.
  • اخبار
  • افغانستان
  • جهان

شهباز شریف: طالبان ناشنوا هستند

4 ماه ago
  • اخبار
  • افغانستان

پولیس تهران از بازداشت عامل قتل کبری رضایی، شهروند افغانستان، خبر داد

11 ماه ago
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • …
  • 73
تمام حقوق برای خبرگزاری بانو محفوظ است.
  • اخبار
  • دیدگاه‌بانو
  • ورزش
  • فرهنگ
  • اقتصاد
  • مقالات
  • سیاست