فارسی - خبرگزاری بانو - Page 50

تأکید طالبان و هند بر تقویت روابط؛ گفت‌وگو درباره ویزا، سرمایه‌گذاری و پروژه‌های نیمه‌تمام

تأکید طالبان و هند بر تقویت روابط؛ گفت‌وگو درباره ویزا، سرمایه‌گذاری و پروژه‌های نیمه‌تمام

1 سال ago

هشدار تازه پاکستان به مهاجران افغانستان: تا نهم سرطان کشور را ترک کنید

هشدار تازه پاکستان به مهاجران افغانستان: تا نهم سرطان کشور را ترک کنید

1 سال ago

ترامپ به نتانیاهو: در مذاکرات با ایران، سنگ‌اندازی نکنید

ترامپ به نتانیاهو: در مذاکرات با ایران، سنگ‌اندازی نکنید

12 ماه ago

132 پناه‌جوی افغانستان از پاکستان به آلمان منتقل شدند

132 پناه‌جوی افغانستان از پاکستان به آلمان منتقل شدند

1 سال ago

ترامپ: بویینگ مسئول ساخت جنگنده نسل جدید نیروی هوایی آمریکا خواهد بود

ترامپ: بویینگ مسئول ساخت جنگنده نسل جدید نیروی هوایی آمریکا خواهد بود

1 سال ago

دیدار وزرای خارجه طالبان و عمان در مسقط

دیدار وزرای خارجه طالبان و عمان در مسقط

1 سال ago

اظهارات اخیر مقامات طالبان درباره الزام داکتران مرد به نقش «محرم» برای مریضان زن، موج تازه‌ای از نگرانی‌های حقوقی، انسانی و سلامتی را برانگیخته است. این موضع‌گیری، در ظاهر تلاش می‌کند کمبود نیروی داکتران زن را با تفسیر جدید فقهی حل کند، اما در واقع نشان‌دهنده‌ی بحرانی عمیق‌تر است. بحرانی که خود سیاست‌های محدودکننده آموزشی و حرفه‌ای زنان را ایجاد کرده‌اند. این تحلیل می‌کوشد نشان دهد چگونه سیاست‌های محدودکننده آموزشی و حرفه‌ای زنان، بهانه‌ی «محرمیت اجباری» را پدید آورده و سلامت، کرامت و حقوق زنان افغانستان را به مخاطره می‌اندازد. زمانی که دختران از تحصیل در رشته‌های طبابت منع می‌شوند و زنان از حضور فعال در نظام صحی کنار گذاشته می‌شوند، کمبود نیروی متخصص زن به یک واقعیت اجتناب‌ناپذیر تبدیل می‌شود. در چنین شرایطی، «محرم‌سازی» داکتران مرد نه راه‌حل بلکه نشانه‌ی بن‌بست ساختاری است. در فقه اسلامی، مفهوم «محرم» محدود به روابط خویشاوندی یا شرایط خاص شرعی است. تبدیل یک داکتر مرد به «محرم مطلق» برای مریضان زن به شکل عمومی، با تعاریف سنتی فاصله جدی دارد. این اقدام بیشتر ناشی از پیامدهای محدودیت‌ آموزشی و نه ضرورت واقعی است. پرسش اساسی این است: آیا می‌توان بحرانی را که خود سیاست‌گذار ایجاد کرده، «اضطرار» نامید؟ وقتی پوهنتون‌ها به روی دختران بسته می‌شوند و تربیت داکتران زن مختل می‌گردد، کمبود نیروی متخصص نتیجه طبیعی همان سیاست است. از نظر فقهی، کسی که سبب ایجاد اضطرار شده، نمی‌تواند از آن برای تغییر احکام استفاده کند. بنابراین «محرمیت اجباری» از نظر حقوقی و منطقی مشروعیت ندارد. وضعیت بحرانی نظام طبابت ممنوعیت آموزش دختران در رشته‌های طبابت ضربه‌ای مستقیم به سلامت جامعه وارد کرده است. افغانستان پیش از این نیز با کمبود داکتران زن، قابله‌ها و پرستاران در مناطق دوردست مواجه بود. اکنون با ادامه محدودیت‌ها، این کمبود به مرحله بحرانی رسیده است. پوهنتون‌ها و مؤسسات آموزش عالی که می‌توانستند نسل جدیدی از متخصصان زن را تربیت کنند، عملاً از چرخه تولید دانش حذف شده‌اند. نتیجه این سیاست، کاهش ظرفیت سیستم صحی، فشار بر مراکز تداوی و گسترش بی‌اعتمادی میان بیماران زن و ساختار تداوی است. در قریه‌جات، نبود داکتران زن حتی برای معاینات اولیه سبب شده بسیاری از زنان مراجعه نکنند. این مسئله نه تنها یک مشکل فردی، بلکه نشانه فروپاشی تدریجی زیرساخت‌های طبابت است. سیاست‌های دوگانه و پیامدهای اجتماعی سیاست‌های جاری زنان را در وضعیتی دوگانه قرار داده است: • از یک سو، دختران از تحصیل در رشته‌های تخصصی منع می‌شوند. • از سوی دیگر، به دلیل نبود کادر زن، از آنان انتظار می‌رود حضور داکتران مرد را در معاینات خصوصی بپذیرند. این وضعیت حریم خصوصی زنان را به پیامد مستقیم یک تصمیم سیاسی تبدیل کرده است. راه منطقی برای حفظ کرامت و سلامت زنان، تقویت حضور زنان متخصص در نظام صحی است، نه بازتعریف محرمیت. محدودیت‌ها تنها به حوزه طبابت محدود نمی‌شود؛ اشتغال زنان در نهادهای دولتی و غیردولتی، رسانه‌ها، سفر بدون محرم، فعالیت مدنی و دسترسی به فضاهای عمومی نیز با محدودیت مواجه شده است. پیامدهای انسانی افغانستان پیش از تحولات اخیر یکی از بالاترین آمار مرگ و میر مادران در منطقه را داشت. کاهش دسترسی به خدمات صحی با کیفیت و حضور متخصصان زن، خطر افزایش دوباره این آمار را جدی‌تر می‌کند. در بسیاری مناطق، زنان به دلیل ملاحظات فرهنگی یا ترس از قضاوت اجتماعی از مراجعه به داکتر مرد خودداری می‌کنند. نبود جایگزین سبب تأخیر در تشخیص بیماری، عوارض بارداری و افزایش مرگ‌ومیر قابل پیشگیری می‌شود. بر اساس معلومات برنامه‌ی جهانی غذا (WFP) و سازمان جهانی صحت، کمبود داکتران زن در افغانستان اکنون به بیش از ۴۰ درصد رسیده و مرگ‌ومیر مادران در برخی ولایات بیش از ۸۰۰ نفر در هر ۱۰۰ هزار تولد زنده است. واکنش جامعه جهانی و نیاز به اقدام فوری واکنش جامعه جهانی تاکنون محدود به بیانیه‌ها و نگرانی‌های رسمی بوده است. این سکوت یا اقدامات پراکنده پیام خطرناکی دارد: عادی‌سازی محدودیت‌ها. هرچه محدودیت‌ها بدون هزینه سیاسی ادامه یابد، تثبیت آن‌ها محتمل‌تر است. افزون بر این، تلاش برای توجیه سیاست‌ها با استناد به مفاهیم دینی، اعتماد عمومی به نهاد دین را نیز تضعیف می‌کند. بسیاری از علمای اسلامی در کشورهای مختلف بر ضرورت آموزش زنان، به ویژه در حوزه‌های طبابت، تأکید دارند. راهکارهای پیشنهادی برای خروج از بحران، اقدامات زیر ضروری است: 1. پایان دادن به ممنوعیت‌های آموزشی و بازگشایی مکاتب و پوهنتون‌ها برای دختران. 2. ایجاد برنامه‌های جایگزین کوتاه‌مدت مانند آموزش آنلاین و طبی از راه دور. 3. تقویت حضور زنان در مراکز صحی و برنامه‌های توانمندسازی حرفه‌ای. 4. حمایت بین‌المللی مؤثر و نظارت بر سیاست‌های داخلی برای جلوگیری از محدودیت‌های غیرقانونی. 5. افزایش آگاهی خانواده‌ها و جامعه درباره اهمیت سلامت و حقوق زنان. نتیجه‌گیری محروم‌سازی زنان از تخصص و مشارکت، نه تنها حقوق زنان را نقض می‌کند، بلکه ظرفیت تولید دانش و خدمات، رشد اقتصادی و ثبات اجتماعی کشور را کاهش می‌دهد. افغانستان امروز به داکتران زن، معلمان زن و متخصصان زن نیاز دارد، نه به فتاوای جدید برای «محرم‌سازی». تاریخ قضاوت خواهد کرد که آیا در برابر این محدودیت‌ها ایستادگی شد یا سکوت اختیار گردید، اما سلامت، آموزش و کرامت زنان افغانستان نباید قربانی بازی‌های سیاسی شود.

محرمیت اجباری؛ بهانه‌ای برای محروم کردن زنان از تحصیل و تخصص

3 ماه ago

ویزای «اس‌آی‌وی» ایات متحده در آستانه ی توقف؛ تنها 8 هزار ویزه دیگر توزیع می‌شود

ویزای «اس‌آی‌وی» ایات متحده در آستانه ی توقف؛ تنها 8 هزار ویزه دیگر توزیع می‌شود

2 سال ago2 سال ago

خبرگزاری بانو: مقام‌های طالبان اعلام کرده‌اند که در ادامه روند اخراج و بازگشت اجباری مهاجران افغانستان، روز گذشته ۸۱۲ خانواده شامل ۴ هزار و ۲۱۴ تن به کشور بازگردانده شده‌اند. حمدالله فطرت، معاون سخنگوی طالبان، روز چهارشنبه ۲۹ دلو در خبرنامه‌ای گفت که بیشترین آمار ورود از مسیر مرز تورخم ثبت شده است؛ جایی که ۵۹۱ خانواده شامل ۳ هزار و ۱۵۰ تن وارد افغانستان شده‌اند. به گفته او، ۱۵۵ خانواده از مرز سپین‌بولدک، ۳۹ خانواده از مرز ولایت نیمروز، ۱۹ خانواده از مسیر اسلام‌قلعه و هشت خانواده دیگر از مرز بهرامچه هلمند به کشور بازگردانده شده‌اند. در همین حال، کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد هشدار داده است که هزاران شهروند افغانستان روزانه از پاکستان به افغانستان بازگردانده می‌شوند و بسیاری از آنان با کمبود سرپناه، دسترسی محدود به خدمات صحی و مشکلات حاد اقتصادی مواجه‌اند. این بازگشت‌های گسترده در حالی صورت می‌گیرد که افغانستان با بحران اقتصادی، خشک‌سالی، زلزله و سیلاب‌های پی‌هم دست‌وپنجه نرم می‌کند؛ شرایطی که روند ادغام و اسکان خانواده‌های بازگشت‌کننده را با چالش‌های جدی روبه‌رو ساخته است.

ادامه بازگشت اجباری مهاجران؛ پیش از ۴ هزار تن در یک روز به افغانستان منتقل شدند

3 ماه ago

ایران در حال مسدود کردن کامل مرزهای مشترک با افغانستان است

ایران در حال مسدود کردن کامل مرزهای مشترک با افغانستان است

1 سال ago

1
…
48
49
50
51
52
…
73