Skip to content
اردیبهشت 21, 1405
  • کمیسیون عالی شیعیان افغانستان به میزبانی طالبان گردهمایی بزرگ برگزار کرد
  • نخستین نشست کابینه جدید یمن در عدن برگزار شد؛ تأکید بر امنیت و بهبود خدمات
  • مسکو هشدار داد: هر نیروی غربی در اوکراین «هدف مشروع نظامی» خواهد بود
  • تلاش به خودکشی نخست وزیر پشین ناروی پس از آغاز تحقیقات مرتبط با پرونده اپستین
خبرگزاری بانو

خبرگزاری بانو

Covering Every Story in Afghanistan and Beyond

خبر نامه
اخبار تصادفی
  • اخبار
    • افغانستان
    • جهان
  • دیدگاه‌بانو
  • ورزش
  • فرهنگ
  • اقتصاد
  • مقالات
  • سیاست
Live Now
  • اخبار
  • افغانستان

رکورد تاریخی قیمت تریاک: هر کیلو 750 دالر

1 سال ago
  • اخبار
  • افغانستان

ادامه مجازات‌های بدنی در افغانستان؛ دو تن دیگر در کابل شلاق خوردند

11 ماه ago
شهروند نوشت: در فضای ملتهب کنونی ایران، که اعتراضات داخلی، اتهام مداخله خارجی و تنش فزاینده میان جمهوری اسلامی و غرب هم‌زمان جریان دارد، انتظار از رسانه‌ها بیش از هر زمان دیگر خبرمحوری، دقت و بی‌طرفی است. با این حال، متنی که اخیراً از سوی روزنامه ۸صبح درباره رهبر جمهوری اسلامی ایران نشر شده، بیشتر از آن‌که یک گزارش یا تحلیل متوازن رسانه‌ای باشد، به بیانیه سیاسی با موضع‌گیری صریح شباهت دارد. در این نوشته، علی خامنه‌ای به‌طور مستقیم با عناوینی چون «دیکتاتورمآبانه» و «رژیم آخوندی» توصیف شده و بقای جمهوری اسلامی به‌گونه‌ای یک‌سویه به منافع ایالات متحده و چرخه تسلیحاتی غرب نسبت داده می‌شود. هرچند نقد قدرت، بررسی ساختارهای سرکوب و تحلیل روابط ژئوپلیتیکی حق مسلم رسانه‌هاست، اما مشکل اصلی نه در اصل نقد، بلکه در شیوه ارائه آن است. این متن بدون تفکیک روشن میان «خبر»، «تحلیل» و «نظر»، با زبانی احساسی و نتیجه‌گیرانه نوشته شده و عملاً جای قضاوت مخاطب را می‌گیرد. در شرایطی که خود جمهوری اسلامی، اعتراضات داخلی را به تحریک و حمایت غرب و اسرائیل نسبت می‌دهد، چنین ادبیاتی از سوی یک رسانه منطقه‌ای این پرسش جدی را ایجاد می‌کند: آیا این رسانه می‌تواند در پوشش اخبار و مواضع دو طرف، اعتماد عمومی را به‌عنوان یک منبع بی‌طرف حفظ کند؟ رسانه‌ای که ادعای استقلال دارد، به‌ویژه در بحران‌های بین‌المللی، باید: • میان خبر و تحلیل مرز شفاف بکشد؛ • از زبان داوری‌گر و قطعی در گزارش‌های تحلیلی پرهیز کند؛ • و امکان شنیده‌شدن روایت‌های مختلف را، حتی اگر با آن‌ها موافق نیست، فراهم سازد. در غیر این صورت، حتی اگر بخش‌هایی از تحلیل درست یا قابل‌دفاع باشد، اعتبار رسانه‌ای قربانی جهت‌گیری آشکار می‌شود. در نهایت، اعتماد مخاطب نه با تندی کلمات، بلکه با دقت، انصاف و فاصله حرفه‌ای از موضع‌گیری سیاسی به‌دست می‌آید؛ اصلی که اگر نادیده گرفته شود، رسانه را از مرجع خبر به بازیگر یک منازعه سیاسی تنزل می‌دهد.
  • شهروند نوشت

« دیکتاتور دیر پا » خبر یا بیانیه سیاسی ؟ پرسشی از روزنامه هشت صبح

4 ماه ago
  • اخبار
  • جهان

برنامه تلویزیونی جدید؛ مهاجران در رقابت برای تابعیت امریکا

12 ماه ago
  • اخبار
  • افغانستان

ایران پرچم طالبان را نپذیرفت؛ طالبان در سفارت نمایش داد

12 ماه ago
  • اخبار
  • افغانستان

وزیر آب و انرژی طالبان در کنفرانس بین‌المللی انرژی اوزبیکستان اشتراک می‌کند

12 ماه ago
  • اخبار
  • جهان

تنش‌های ایران و اسرائیل در کانون توجه نشست گروه هفت

11 ماه ago
شهروند نوشت: اظهارات اخیر رضا پهلوی درباره «بازگشت به ایران در زمان پیروزی»، فقط یک جمله ساده سیاسی نیست؛ بلکه بازتاب‌دهنده نوعی نگاه مشروط، کم‌هزینه و از بالا به پایین به مبارزه‌ای است که مردم ایران بهای واقعی آن را با جان، آزادی و معیشت خود می‌پردازند. این رویکرد، وقتی در کنار کارنامه عملی او قرار می‌گیرد، پرسش‌های جدی‌تری را پیش می‌کشد. مسأله تنها این نیست که رضا پهلوی مردم را به اعتصاب، تسخیر مراکز شهری و پرداخت هزینه‌های سنگین فرامی‌خواند، اما حضور خود را به «لحظه پیروزی» موکول می‌کند؛ بلکه این است که او حتی در خارج از ایران نیز طی سال‌های گذشته نتوانسته نقش قابل‌توجهی در سیاست ایفا کند. در حالی که یک مدعی رهبری باید دست‌کم در دیاسپورا، در میان نهادهای بین‌المللی و در مراکز تصمیم‌گیری غرب، شبکه‌سازی، لابی و بسیج افکار عمومی را پیش ببرد، نام رضا پهلوی عملاً هیچ‌گاه به‌عنوان یک کنشگر مؤثر سیاسی مطرح نبوده است. اگر او ظرفیت واقعی برای رهبری داشت، می‌توانست در این سال‌ها حمایت سازمان‌یافته جامعه ایرانیان خارج از کشور را شکل دهد، فشار دیپلماتیک بر جمهوری اسلامی را افزایش دهد یا دست‌کم جایگاهی مشخص در معادلات سیاسی غرب پیدا کند. اما نبود هرگونه دستاورد ملموس در این عرصه، باعث شده حتی بخشی از مخالفان حکومت ایران نیز او به عنوان یک رهبر سیاسی نشناسند. اظهارات دونالد ترامپ درباره ناتوانی رضا پهلوی در مدیریت ایران، هرچند از سوی شخصیتی جنجالی مطرح شده، اما واقعیتی تلخ را برجسته کرد: فردی که سال‌ها در غرب زندگی کرده، نه‌تنها برای ایران بلکه حتی برای ساختن نفوذ سیاسی شخصی خود نیز موفق به ایجاد یک شبکه اثرگذار نشده است. این تصویر، روایت «رهبری آماده» را بیش از پیش زیر سؤال می‌برد. در چنین شرایطی، دعوت مردم به پرداخت هزینه، بدون سابقه‌ای از ایستادن در خط مقدم مبارزه—نه در داخل و نه در خارج—بیشتر به مطالبه فداکاری یک‌طرفه می‌ماند تا رهبری مسئولانه. اعتماد عمومی، به‌ویژه در بزنگاه‌های پرهزینه تاریخی، نه با شعار، بلکه با کارنامه، حضور واقعی و پذیرش ریسک مشترک ساخته می‌شود؛ عناصری که در مورد رضا پهلوی، همچنان غایب‌اند.
  • شهروند نوشت

رهبری بدون هزینه و بدون کارنامه؛ چرا ادعای رضا پهلوی برای هدایت اعتراضات باورپذیر نیست؟

4 ماه ago
  • اخبار
  • جهان

همزمان با مذاکرات ریاض: روسیه ۳۳۷ پهپاد اوکراینی را سرنگون کرد

1 سال ago1 سال ago
  • اخبار
  • افغانستان

اجرای حکم شلاق در بامیان؛ طالبان چهار تن را در محضر عام مجازات کردند

12 ماه ago
  • 1
  • …
  • 53
  • 54
  • 55
  • 56
  • 57
  • …
  • 73
تمام حقوق برای خبرگزاری بانو محفوظ است.
  • اخبار
  • دیدگاه‌بانو
  • ورزش
  • فرهنگ
  • اقتصاد
  • مقالات
  • سیاست