فارسی - خبرگزاری بانو - Page 78

افغان ایواک، کانگرس آمریکا را به بی‌عملی در قبال متحدان افغان متهم کرد

افغان ایواک، کانگرس آمریکا را به بی‌عملی در قبال متحدان افغان متهم کرد

1 سال ago

خبرگزاری بانو: دونالد ترمپ، رییس‌جمهور پیشین ایالات متحده، در یک سخنرانی در ایالت آیووا، بار دیگر با لحنی تهدیدآمیز از حرکت نیروهای نظامی به‌سوی ایران سخن گفت؛ اظهاراتی که در آن، جنگ و پیامدهای ویران‌گر آن با نوعی خوشحالی و سبک‌سری توصیف می شود. ترمپ در این سخنرانی گفت: «یک ناوگان زیبای دیگر همین حالا در حال حرکت به‌سوی ایران است؛ خیلی زیبا در حال حرکت است، باید دید چه می‌شود. امیدوارم توافق کنند. اگر بار اول توافق می‌کردند، الان یک کشور داشتند.» این سخنان در حالی مطرح می‌شود که هرگونه درگیری نظامی، نه «زیبا» است و نه مایه افتخار. جنگ، در هر دو سوی منازعه، چیزی جز کشتار انسان‌ها، ویرانی شهرها، نابودی زیرساخت‌های عامه و افزودن بر رنج غیرنظامیان به‌همراه ندارد؛ پیامدهایی که در اظهارات ترمپ نادیده گرفته شده‌اند. اظهارات تازه ترمپ با انتقاد های مواجه است؛ منتقدان میکویند، استفاده از ادبیات نمایشی و تهدیدآمیز درباره جنگ، واقعیت تلخ قربانی شدن انسان‌ها و تخریب زندگی میلیون‌ها نفر را پنهان می‌کند و نشان‌دهنده برخورد غیرمسوولانه با صلح و امنیت جهانی است.

تهدید به جنگ با « ناوگان زیبا» لحن جنگ طلبانه ترمپ بی اعتنایی به بهای انسانی درگیری

8 ماه ago

بازداشت زنان از خیابان‌ ها؛ سیاست حذف اجتماعی در نظام طالبان

بازداشت زنان از خیابان‌ ها؛ سیاست حذف اجتماعی در نظام طالبان

3 ماه ago3 ماه ago

خبرگزاری بانو: بیل گیتس، بنیان‌گذار شرکت مایکروسافت و یکی از شناخته‌شده‌ترین میلیاردرهای جهان، با اختصاص بیش از ۵۲ میلیارد دالر از دارایی شخصی خود به امور خیریه، از فهرست ده ثروتمند برتر جهان خارج شده است. بر اساس گزارش‌ها، بخش عمده این سرمایه از طریق «بنیاد بیل و ملیندا گیتس» برای حمایت از برنامه‌های صحی، مبارزه با بیماری‌های واگیردار، آموزش، کاهش فقر و بهبود وضعیت زندگی در کشورهای کم‌درآمد هزینه شده است. این بنیاد طی دو دهه گذشته به یکی از بزرگ‌ترین نهادهای خیریه جهان تبدیل شده و میلیاردها دالر را صرف پروژه‌های جهانی، به‌ویژه در آفریقا و کشورهای در حال توسعه، کرده است. بیل گیتس پیش‌تر بارها تأکید کرده بود که قصد ندارد ثروت خود را به‌گونه کامل به ارث بگذارد و باور دارد که «ثروت زیاد، اگر به جامعه برنگردد، معنا ندارد». او به‌همراه وارن بافت از بنیان‌گذاران ابتکار جهانی «The Giving Pledge» است؛ طرحی که میلیاردرها را تشویق می‌کند دست‌کم نیمی از دارایی خود را به امور خیریه اختصاص دهند. کاهش جایگاه گیتس در فهرست ثروتمندان جهان نه به‌دلیل زیان اقتصادی، بلکه نتیجه مستقیم تعهد او به بخشش گسترده دارایی‌اش عنوان شده است؛ اقدامی که از سوی بسیاری به‌عنوان الگویی نادر از مسئولیت‌پذیری اجتماعی در میان ابرثروتمندان جهان ستایش می‌شود.

بیل گیتس با بخشش ۵۲ میلیارد دالر به امور خیریه از فهرست ۱۰ ثروتمند برتر جهان خارج شد

7 ماه ago

خبرگزاری بانو: جبهه آزادی افغانستان روز جمعه، ۵ جدی، از انتشار گزارش نهاد «رواداری» درباره وضعیت حقوق بشر شیعیان اسماعیلی در افغانستان استقبال کرد و آن را تأییدی بر تبعیض سازمان‌یافته طالبان علیه این اقلیت مذهبی دانست. در بیانیه این جبهه آمده است که اسماعیلی‌ها پس از تسلط طالبان از مشارکت سیاسی، اداری و اجتماعی محروم شده و آزادی دین و باور آن‌ها به‌شدت محدود شده است. به گفته جبهه آزادی افغانستان، اعمالی مانند تغییر دین اجباری، آموزش مذهبی تحمیلی بر کودکان و مجازات خانواده‌های معترض، نقض جدی حقوق بشر و قوانین بین‌المللی است. جبهه آزادی افغانستان همچنین از مصادره اموال، محرومیت از عدالت، محدودیت ازدواج و طرد اجتماعی اسماعیلی‌ها خبر داده و از سازمان ملل، شورای حقوق بشر و نهادهای بین‌المللی خواست برای حفاظت از این جامعه اقدامات فوری انجام دهند. این جبهه تأکید کرده است که «سکوت در برابر سرکوب سیستماتیک مذهبی، بی‌طرفی نیست؛ بلکه همدستی است.» گزارش نهاد رواداری نیز پیش‌تر نشان داده بود که جامعه اسماعیلی در افغانستان با محدودیت‌ها و آزارهای هدفمند مواجه شده است.

جبهه آزادی افغانستان: اسماعیلی ها هدف تبعیض و سرکوب سیستماتیک طالبان هستند

9 ماه ago

درخواست امریکا از حدود ۲۰۰ پناه‌جوی افغانستان برای ترک این کشور

درخواست امریکا از حدود ۲۰۰ پناه‌جوی افغانستان برای ترک این کشور

1 سال ago

روز جهانی آموزش؛ آیا برای دختران افغانستان هنوز معنایی دارد؟ امروز، ۲۴ جنوری ۲۰۲۶، «روز جهانی آموزش» در حالی فرا می‌رسد که میلیون‌ها دختر در افغانستان از ابتدایی‌ترین حق انسانی و اساسی خود محروم‌اند. دخترانی که تنها «جرم»‌شان داشتن رؤیا، میل به دانستن، آموختن و ساختن آینده‌ای روشن برای خود و کشورشان است. بیش از چهار سال می‌گذرد که دختران بالاتر از صنف ششم از ادامه‌ی تحصیل منع شده‌اند و دروازه‌های مکاتب و دانشگاه‌ها به‌روی آنان «تا امر ثانی» بسته مانده است؛ امری که هنوز زمان پایان آن روشن نیست. آموزش، حقی بنیادین برای هر انسان است، اما شماری از دختران دانش‌آموز می‌گویند با بسته‌شدن مکاتب، نه‌تنها از آموختن بازمانده‌اند، بلکه امیدشان به ساختن آینده‌ای بهتر نیز از میان رفته است. محروم‌کردن دختران افغانستان از آموزش، تنها نقض آشکار حقوق بشر نیست؛ بلکه به‌معنای حذف هدفمند نیمی از جامعه از حیات اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی کشور است. پرسش اساسی این است که آیا می‌توان با حذف زنان و دختران، به پیشرفت، عدالت و توسعه‌ی پایدار دست یافت؟ شماری از دختران بازمانده از تحصیل می‌گویند با بسته‌شدن مکاتب متوسطه، لیسه‌ها و دانشگاه‌ها از سوی طالبان، تمام آرزوهایشان فرو ریخته و از حقوق انسانی و بنیادی خود محروم شده‌اند. آنان تأکید می‌کنند که جامعه‌ی جهانی نباید در برابر این تبعیض سیستماتیک سکوت کند؛ چرا که ادامه‌ی این وضعیت می‌تواند به افزایش ازدواج‌های زودهنگام، گسترش فقر و تعمیق نابرابری‌های ساختاری در افغانستان منجر شود. بیش از چهار سال است که مکاتب و پوهنتون‌ها یکی پس از دیگری بسته شده‌اند. پیش از همه، استادان، محصلان و افراد تحصیل‌کرده یا مجبور به ترک کشور شده‌اند، یا زیر فشار شرایط موجود به سکوت و انزوا تن داده‌اند. فعالان حقوق بشر و نهادهای بین‌المللی بارها نسبت به تداوم این محدودیت‌ها هشدار داده و خواستار بازگشایی مکاتب و پوهنتون‌ها برای دختران و زنان شده‌اند. در این مسیر، بسیاری از دختران و فعالان مدنی هزینه‌های سنگینی پرداخته‌اند؛ اما با وجود این فشارها، هنوز تغییری در سیاست‌های حاکم ایجاد نشده است. این وضعیت، فاجعه‌ای انسانی و ضربه‌ای جدی نه‌تنها به زنان، بلکه به آینده‌ی افغانستان است؛ ضربه‌ای که توسعه‌ی ملی، اقتصاد، ثبات اجتماعی و سرنوشت نسل‌های آینده را با خطر روبه‌رو می‌کند. شازیه، دانش‌آموز صنف نهم بود که با بسته‌شدن مکتب‌ها از تحصیل بازماند. او اکنون روزهایش را با نقاشی و اندیشیدن در گوشه‌ای از خانه سپری می‌کند. محدودیت‌های آموزشی، بسیاری از دختران را نسبت به زندگی و آینده‌شان ناامید ساخته است. زحل، که دانش‌آموز صنف دوازدهم بود و از ادامه‌ی آموزش محروم شده است، همچنان آرزو دارد دروازه‌های مکتب و دانشگاه دوباره به‌روی دختران باز شود. او می‌گوید: «من یکی از دانش‌آموزانی هستم که از آموزش محروم شدیم. آرزو داشتم داکتر شوم و به مردم و کشورم خدمت کنم، اما اکنون احساس می‌کنم تمام آرزوهایم بر باد رفته و امیدی برای آینده ندارم.» ریچارد بنت، گزارشگر ویژه‌ی سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر افغانستان، به مناسبت ۲۴ جنوری، روز جهانی آموزش، تأکید کرده است که همه‌ی مردم افغانستان باید به آموزش باکیفیت و عالی دسترسی داشته باشند. به گفته‌ی او، ممنوعیت آموزشی دختران و زنان از سوی طالبان، نه‌تنها زندگی آنان، بلکه آینده‌ی کل کشور را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این در حالی است که طالبان پس از به‌دست‌گرفتن قدرت در آگست ۲۰۲۱ میلادی، دروازه‌های مکاتب بالاتر از صنف ششم و دانشگاه‌ها را به‌روی دختران بستند و تاکنون نه‌تنها تغییری در این سیاست ایجاد نکرده‌اند، بلکه محدودیت‌ها را تشدید کرده‌اند. سازمان ملل متحد اعلام کرده است که دست‌کم ۲.۲ میلیون دختر نوجوان از آموزش رسمی محروم شده‌اند؛ وضعیتی که به‌گونه‌ی مستقیم آینده‌ی آنان و جامعه‌ی افغانستان را به خطر می‌اندازد. راضیه علی‌زاده

روز جهانی آموزش؛ آیا برای دختران افغانستان هنوز معنایی دارد؟

8 ماه ago

کوچ اجباری طالبان از بامیان تا غزنی؛ نوآباد، قربانی تازه‌ی سیاست حذف خبرگزاری بانو: در تداوم کوچ‌های اجباری طالبان در بامیان، بهسود و اورزگان، این‌بار نوبت به شهرک نوآباد در ولایت غزنی رسیده است؛ جایی که مردمش نه زمین دولتی غصب کرده‌اند، نه بر املاک کسی تجاوز، بلکه با دسترنج و عرق پیشانی خویش هر وجب آن را خریده و آباد کرده‌اند. طالبان با صدور اعلامیه‌ای مبنی بر «دولتی بودن» زمین‌های نوآباد، موجی از نگرانی و خشم را در میان مردم برانگیخته‌اند. این در حالی‌ست که باشندگان این ناحیه، اسناد رسمی مالکیت، قباله‌ها و رسیدهای قانونی در اختیار دارند و طی بیش از دو دهه، بدون هیچ‌گونه حمایت دولتی، از بیابان خشک شهری زنده ساخته‌اند؛ شهری که با هزینه‌های شخصی مردم، پایه‌های برق، سرک‌ها و خانه‌هایش برپا شده است. اما اکنون همان مردمی که از راه کارگری در داخل و بیرون کشور سرمایه اندوختند تا برای خانواده‌های‌شان سرپناهی بسازند، با برچسب‌های «غصب» و «دولتی بودن» زمین‌ها مواجه‌اند. در واقع، برنامه‌ی جابه‌جایی اجباری اقوام، به‌نام «نظم و عدالت»، اما در عمل برای تغییر بافت جمعیتی و حذف هدفمند گروه‌های قومی دنبال می‌شود. سکوت رسمی و بی‌اعتنایی به فریاد مردم، نشان از سیاستی دارد که نه به عدالت باور دارد و نه به حرمت ملک و جان انسان. طالبان می‌خواهند چهره‌ی ظلم را در پوشش قانون پنهان کنند، اما حقیقت روشن است: نوآباد غصب نیست، بلکه یادگار کار، امید و زندگی صادقانه‌ی مردم است. مردم غزنی می‌گویند عدالت، وقتی معنا دارد که پیش از هر تصمیم، اسناد و واقعیت‌ها دیده شود. اگر نه، این اعلامیه‌ها چیزی جز ادامه‌ی کوچ اجباری و پاک‌سازی نرم قومی نخواهد بود — سیاستی که از بامیان و بهسود آغاز شد و اکنون در غزنی ادامه یافته است. نوآباد فقط یک منطقه نیست؛ نمادی‌ست از مقاومت مدنی مردم در برابر بی‌عدالتی و مصادره‌گری به‌نام دین و دولت.

کوچ اجباری طالبان از بامیان تا غزنی؛ نوآباد، قربانی تازه‌ی سیاست حذف

11 ماه ago11 ماه ago

خبرگزاری بانو: لیندزی گراهام، سناتور جمهوری‌خواه امریکا، در تجمعی در شهر مونیخ با حضور روی صحنه خطاب به شرکت‌کنندگان سخنرانی کرد و از معترضان ایرانی حمایت نمود. او در بخشی از سخنانش گفت: «من اینجا هستم که به شما بگویم آمده‌ام به شما کمک کنم… وقت رفتن آیت‌الله‌ها فرا رسیده، به اعتراضات خود ادامه دهید.» گراهام با اشاره به موضع ترمپ: «پرزیدنت ترمپ گفته کمک در راه است… دنیا با ایرانی که آزاد باشد دنیای بهتری است.» این سناتور امریکایی همچنین خطاب به مردم ایران گفت: «جانفشانی شما مایه تحیر من است… مردم ایران شما تاریخ را ساختید.» او تأکید کرد که «راه عظمت ایران از گفتگو با مردم این کشور می‌گذرد، نه مذاکره با آیت‌الله‌ها» و در پایان سخنانش بار دیگر عبارت «کمک در راه است» را تکرار کرد. بر بنیاد گزارش‌ها، افزون بر گراهام، شماری از سیاستمداران اروپایی نیز در این تجمع سخنرانی کرده‌اند.

سناتور آمریکایی در مونیخ: «کمک در راه است»

7 ماه ago

گام تازه در روابط کابل و مسکو؛ سفیر پیشنهادی طالبان از سوی روسیه پذیرفته شد

گام تازه در روابط کابل و مسکو؛ سفیر پیشنهادی طالبان از سوی روسیه پذیرفته شد

1 سال ago

1
…
76
77
78
79
80