خبرگزاری بانو - Covering Every Story in Afghanistan and Beyond - Page 2

تازه‌ترین‌ها

اظهارات اخیر مقامات طالبان درباره الزام داکتران مرد به نقش «محرم» برای مریضان زن، موج تازه‌ای از نگرانی‌های حقوقی، انسانی و سلامتی را برانگیخته است. این موضع‌گیری، در ظاهر تلاش می‌کند کمبود نیروی داکتران زن را با تفسیر جدید فقهی حل کند، اما در واقع نشان‌دهنده‌ی بحرانی عمیق‌تر است. بحرانی که خود سیاست‌های محدودکننده آموزشی و حرفه‌ای زنان را ایجاد کرده‌اند. این تحلیل می‌کوشد نشان دهد چگونه سیاست‌های محدودکننده آموزشی و حرفه‌ای زنان، بهانه‌ی «محرمیت اجباری» را پدید آورده و سلامت، کرامت و حقوق زنان افغانستان را به مخاطره می‌اندازد. زمانی که دختران از تحصیل در رشته‌های طبابت منع می‌شوند و زنان از حضور فعال در نظام صحی کنار گذاشته می‌شوند، کمبود نیروی متخصص زن به یک واقعیت اجتناب‌ناپذیر تبدیل می‌شود. در چنین شرایطی، «محرم‌سازی» داکتران مرد نه راه‌حل بلکه نشانه‌ی بن‌بست ساختاری است. در فقه اسلامی، مفهوم «محرم» محدود به روابط خویشاوندی یا شرایط خاص شرعی است. تبدیل یک داکتر مرد به «محرم مطلق» برای مریضان زن به شکل عمومی، با تعاریف سنتی فاصله جدی دارد. این اقدام بیشتر ناشی از پیامدهای محدودیت‌ آموزشی و نه ضرورت واقعی است. پرسش اساسی این است: آیا می‌توان بحرانی را که خود سیاست‌گذار ایجاد کرده، «اضطرار» نامید؟ وقتی پوهنتون‌ها به روی دختران بسته می‌شوند و تربیت داکتران زن مختل می‌گردد، کمبود نیروی متخصص نتیجه طبیعی همان سیاست است. از نظر فقهی، کسی که سبب ایجاد اضطرار شده، نمی‌تواند از آن برای تغییر احکام استفاده کند. بنابراین «محرمیت اجباری» از نظر حقوقی و منطقی مشروعیت ندارد. وضعیت بحرانی نظام طبابت ممنوعیت آموزش دختران در رشته‌های طبابت ضربه‌ای مستقیم به سلامت جامعه وارد کرده است. افغانستان پیش از این نیز با کمبود داکتران زن، قابله‌ها و پرستاران در مناطق دوردست مواجه بود. اکنون با ادامه محدودیت‌ها، این کمبود به مرحله بحرانی رسیده است. پوهنتون‌ها و مؤسسات آموزش عالی که می‌توانستند نسل جدیدی از متخصصان زن را تربیت کنند، عملاً از چرخه تولید دانش حذف شده‌اند. نتیجه این سیاست، کاهش ظرفیت سیستم صحی، فشار بر مراکز تداوی و گسترش بی‌اعتمادی میان بیماران زن و ساختار تداوی است. در قریه‌جات، نبود داکتران زن حتی برای معاینات اولیه سبب شده بسیاری از زنان مراجعه نکنند. این مسئله نه تنها یک مشکل فردی، بلکه نشانه فروپاشی تدریجی زیرساخت‌های طبابت است. سیاست‌های دوگانه و پیامدهای اجتماعی سیاست‌های جاری زنان را در وضعیتی دوگانه قرار داده است: • از یک سو، دختران از تحصیل در رشته‌های تخصصی منع می‌شوند. • از سوی دیگر، به دلیل نبود کادر زن، از آنان انتظار می‌رود حضور داکتران مرد را در معاینات خصوصی بپذیرند. این وضعیت حریم خصوصی زنان را به پیامد مستقیم یک تصمیم سیاسی تبدیل کرده است. راه منطقی برای حفظ کرامت و سلامت زنان، تقویت حضور زنان متخصص در نظام صحی است، نه بازتعریف محرمیت. محدودیت‌ها تنها به حوزه طبابت محدود نمی‌شود؛ اشتغال زنان در نهادهای دولتی و غیردولتی، رسانه‌ها، سفر بدون محرم، فعالیت مدنی و دسترسی به فضاهای عمومی نیز با محدودیت مواجه شده است. پیامدهای انسانی افغانستان پیش از تحولات اخیر یکی از بالاترین آمار مرگ و میر مادران در منطقه را داشت. کاهش دسترسی به خدمات صحی با کیفیت و حضور متخصصان زن، خطر افزایش دوباره این آمار را جدی‌تر می‌کند. در بسیاری مناطق، زنان به دلیل ملاحظات فرهنگی یا ترس از قضاوت اجتماعی از مراجعه به داکتر مرد خودداری می‌کنند. نبود جایگزین سبب تأخیر در تشخیص بیماری، عوارض بارداری و افزایش مرگ‌ومیر قابل پیشگیری می‌شود. بر اساس معلومات برنامه‌ی جهانی غذا (WFP) و سازمان جهانی صحت، کمبود داکتران زن در افغانستان اکنون به بیش از ۴۰ درصد رسیده و مرگ‌ومیر مادران در برخی ولایات بیش از ۸۰۰ نفر در هر ۱۰۰ هزار تولد زنده است. واکنش جامعه جهانی و نیاز به اقدام فوری واکنش جامعه جهانی تاکنون محدود به بیانیه‌ها و نگرانی‌های رسمی بوده است. این سکوت یا اقدامات پراکنده پیام خطرناکی دارد: عادی‌سازی محدودیت‌ها. هرچه محدودیت‌ها بدون هزینه سیاسی ادامه یابد، تثبیت آن‌ها محتمل‌تر است. افزون بر این، تلاش برای توجیه سیاست‌ها با استناد به مفاهیم دینی، اعتماد عمومی به نهاد دین را نیز تضعیف می‌کند. بسیاری از علمای اسلامی در کشورهای مختلف بر ضرورت آموزش زنان، به ویژه در حوزه‌های طبابت، تأکید دارند. راهکارهای پیشنهادی برای خروج از بحران، اقدامات زیر ضروری است: 1. پایان دادن به ممنوعیت‌های آموزشی و بازگشایی مکاتب و پوهنتون‌ها برای دختران. 2. ایجاد برنامه‌های جایگزین کوتاه‌مدت مانند آموزش آنلاین و طبی از راه دور. 3. تقویت حضور زنان در مراکز صحی و برنامه‌های توانمندسازی حرفه‌ای. 4. حمایت بین‌المللی مؤثر و نظارت بر سیاست‌های داخلی برای جلوگیری از محدودیت‌های غیرقانونی. 5. افزایش آگاهی خانواده‌ها و جامعه درباره اهمیت سلامت و حقوق زنان. نتیجه‌گیری محروم‌سازی زنان از تخصص و مشارکت، نه تنها حقوق زنان را نقض می‌کند، بلکه ظرفیت تولید دانش و خدمات، رشد اقتصادی و ثبات اجتماعی کشور را کاهش می‌دهد. افغانستان امروز به داکتران زن، معلمان زن و متخصصان زن نیاز دارد، نه به فتاوای جدید برای «محرم‌سازی». تاریخ قضاوت خواهد کرد که آیا در برابر این محدودیت‌ها ایستادگی شد یا سکوت اختیار گردید، اما سلامت، آموزش و کرامت زنان افغانستان نباید قربانی بازی‌های سیاسی شود.

محرمیت اجباری؛ بهانه‌ای برای محروم کردن زنان از تحصیل و تخصص

1 هفته ago

موج فزاینده مهاجرت؛ چرا جوانان افغانستان کشور را ترک می‌کنند؟ پس از بازگشت طالبان به قدرت در ۱۵ اگست ۲۰۲۱، روند مهاجرت از افغانستان به‌ویژه در میان جوانان و زنان به‌گونه چشمگیری افزایش یافته است. کاهش آزادی‌های مدنی، تشدید بحران اقتصادی و نگرانی‌های امنیتی از مهم‌ترین عوامل این موج تازه مهاجرت عنوان می‌شود. بسیاری از جوانان، محدودشدن آزادی‌های فردی و اجتماعی را یکی از دلایل اصلی تصمیم به ترک کشور می‌دانند. فعالان مدنی می‌گویند فضای آموزشی، رسانه‌ای و اجتماعی به‌شدت محدود شده و فرصت‌های رشد فردی و حرفه‌ای کاهش یافته است. خبرنگاران از نبود آزادی بیان شکایت دارند و کارمندان پیشین دولت و نخبگان علمی نیز از بیم تهدیدهای امنیتی یا نبود چشم‌انداز روشن، کشور را ترک می‌کنند. بحران اقتصادی که در سال‌های پایانی جمهوریت نیز وجود داشت، پس از تغییر نظام تشدید شده است. بیکاری گسترده، کاهش سرمایه‌گذاری، انتقال سرمایه‌ها به خارج و توقف بسیاری از پروژه‌های توسعه‌ای، معیشت خانواده‌ها را با چالش جدی مواجه کرده است. برخی خانواده‌ها به دلیل ناتوانی در تأمین هزینه‌های زندگی، مهاجرت را تنها راه بقا می‌دانند. هم‌زمان، گزارش‌هایی از افزایش مالیات‌ها و رکود بازار منتشر شده که فشار بیشتری بر شهروندان وارد کرده است. هرچند طالبان از «عفو عمومی» سخن گفته‌اند، گزارش‌هایی از بازداشت‌های خودسرانه، تهدیدها و رویدادهای امنیتی پراکنده منتشر شده است؛ موضوعی که به نگرانی‌ها دامن زده و اعتماد عمومی را تضعیف کرده است. بسیاری از جوانان، به‌ویژه کارمندان پیشین نهادهای دولتی و امنیتی، احساس امنیت جانی و شغلی ندارند. کارشناسان اجتماعی می‌گویند تداوم این وضعیت می‌تواند پیامدهایی چون افزایش آسیب‌های روانی، گسترش فقر و تضعیف بنیان‌های اجتماعی را به همراه داشته باشد. برخی گزارش‌ها از افزایش ازدواج‌های اجباری و مشکلات مرتبط با فشارهای معیشتی حکایت دارد. در کنار بحران‌های سیاسی و اقتصادی، تغییرات اقلیمی نیز بر وضعیت مهاجرت اثرگذار بوده است. خشکسالی‌های پیاپی، کمبود آب، سیلاب‌ها و زلزله‌های شدید طی سال‌های اخیر، زندگی هزاران خانواده را مختل کرده و آنان را به جابه‌جایی داخلی یا مهاجرت واداشته است. پس از اگست ۲۰۲۱، افغانستان با تحریم‌ها و محدودیت‌های مالی بین‌المللی روبه‌رو شده است. بسیاری از سرمایه‌گذاران داخلی فعالیت خود را متوقف یا سرمایه‌شان را خارج کرده‌اند. کمک‌های بشردوستانه ادامه دارد، اما به گفته نهادهای امدادرسان، پاسخ‌گوی همه نیازها نیست. تحلیل‌گران هشدار می‌دهند اگر برنامه‌ای جامع برای ایجاد اشتغال، بهبود شرایط اقتصادی، تضمین امنیت و بازسازی اعتماد عمومی تدوین نشود، روند مهاجرت ادامه خواهد یافت. کاهش جمعیت جوان و متخصص می‌تواند در سال‌های آینده افغانستان را با چالش جدی کمبود نیروی انسانی ماهر مواجه سازد. کارشناسان تأکید می‌کنند که مهار این روند نیازمند سیاست‌های منسجم اقتصادی، بازگشایی فضای اجتماعی و فراهم‌سازی بستر امن برای مشارکت جوانان در ساخت آینده کشور است. ویدا ابدالی

موج فزاینده مهاجرت؛ چرا جوانان افغانستان کشور را ترک می‌کنند؟

1 هفته ago

خبرگزاری بانو: هم‌زمان با افزایش تنش‌ها میان ایران و ایالات متحده، آلمان بخشی از نیروهای خود را به‌گونه موقت از شمال عراق خارج کرده است. اردوی آلمان اعلام کرده این اقدام با هماهنگی شرکای بین‌المللی انجام شده و در چارچوب تدابیر احتیاطی امنیتی صورت گرفته است. در همین حال، روزنامه نیویارک تایمز گزارش داده که صدها نظامی امریکایی نیز از برخی پایگاه‌های منطقه تخلیه شده‌اند. این گزارش در شرایطی منتشر می‌شود که گمانه‌زنی‌ها درباره بررسی گزینه‌های نظامی تازه از سوی واشنگتن افزایش یافته است. از سوی دیگر، مقام‌های ایرانی اعلام کرده‌اند که در برابر هرگونه اقدام احتمالی امریکا آمادگی دارند. هم‌زمان گزارش‌هایی درباره تقویت برخی تأسیسات هسته‌ای ایران منتشر شده که می‌تواند بر پیچیدگی وضعیت بیفزاید. تحولات اخیر نشان می‌دهد فضای امنیتی منطقه در وضعیت شکننده‌ای قرار دارد و هرگونه تصمیم شتاب‌زده می‌تواند پیامدهای گسترده‌تری در پی داشته باشد.

خروج موقت نیروهای آلمان از شمال عراق در پی تشدید تنش‌های تهران و واشنگتن

1 هفته ago

خبرگزاری بانو : یک مطالعه تازه منتشرشده در مجله علمی بریتانیایی «لنست گلوبال هلث» برآورد کرده است که در ۱۵ ماه نخست حمله نظامی اسرائیل به غزه، بیش از ۷۵ هزار فلسطینی جان باخته‌اند؛ رقمی که به‌گونه چشمگیری بالاتر از آماری است که مقام‌های صحی غزه در همان دوره اعلام کرده بودند. این تحقیق که به گفته نویسندگانش نخستین نظرسنجی مستقل درباره میزان مرگ‌ومیر در نوار غزه است، بر اساس داده‌های گردآوری‌شده از حدود دو هزار خانواده فلسطینی انجام شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد زنان، کودکان و سالمندان بیش از ۵۲ درصد قربانیان خشونت را تشکیل داده‌اند؛ آماری که تصویر سنگینی از بهای انسانی این جنگ ارائه می‌کند. در حالی که آمارهای رسمی وزارت بهداشت غزه همواره از سوی نهادهای بین‌المللی قابل استناد دانسته شده، اسرائیل این ارقام را به دلیل اداره این وزارت توسط حماس زیر پرسش برده است. با این حال، بنا بر گزارش رسانه‌های اسرائیلی، یک مقام ارشد نظامی این کشور نیز اخیراً اذعان کرده که این ارقام در مجموع به واقعیت نزدیک است. پژوهشگران «لنست گلوبال هلث» تأکید کرده‌اند تحلیل آنان ادعاهای مربوط به بزرگ‌نمایی تلفات را تأیید نمی‌کند؛ بلکه برعکس، نشان می‌دهد که احتمالاً شمار واقعی کشته‌شدگان در ماه‌های نخست جنگ کمتر از میزان واقعی ثبت شده و برخی مرگ‌ها اصلاً در آمارهای رسمی نیامده است. افزون بر قربانیان مستقیم خشونت، این مطالعه از بیش از ۱۶ هزار مورد مرگ غیرمستقیم در همان دوره خبر می‌دهد؛ مرگ‌هایی که به دلیل بیماری، کمبود امکانات صحی، شرایط پیشین جسمی یا پیامدهای فروپاشی زیرساخت‌ها رخ داده‌اند. با توجه به تداوم حمایت‌های سیاسی و نظامی ایالات متحده از عملیات اسرائیل، یافته‌های این پژوهش می‌تواند پرسش‌های جدی‌تری را درباره مسئولیت حامیان خارجی جنگ و پیامدهای انسانی آن مطرح سازد؛ به‌ویژه در شرایطی که بحران انسانی در غزه همچنان ادامه دارد.

پژوهش لنست: شمار واقعی کشته شدگان غزه بسیار فراتر از آمار رسمی است

1 هفته ago

خبرگزاری بانو : دفتر زنان سازمان ملل متحد اعلام کرده است که از زمان آغاز جنگ در فبروری ۲۰۲۲ در اوکراین تاکنون بیش از پنج هزار زن و دختر جان باخته و نزدیک به ۱۴ هزار تن دیگر زخمی شده‌اند. به گفته این نهاد، این آمار بر پایه موارد ثبت‌شده گردآوری شده و احتمال می‌رود شمار واقعی قربانیان بیشتر باشد. صوفیا کالتورپ، رئیس این دفتر، روز جمعه در ژنو گفت که سال ۲۰۲۵ مرگبارترین سال برای زنان و دختران اوکراینی در جریان جنگ بوده است. بر بنیاد اعلام ملل متحد، چهار سال درگیری افزون بر هزاران کشته، میلیون‌ها زن و خانواده را آواره کرده و بسیاری از شهروندان با کمبود برق، آب، سیستم گرمایش و دسترسی محدود به خدمات بهداشتی و آموزشی روبه‌رو هستند. دفتر زنان سازمان ملل متحد همچنین تأکید کرده که زنان اوکراینی در حفظ خدمات اساسی و پایداری اجتماعی نقش فعال داشته‌اند؛ با این حال، کاهش بودجه کمک‌کنندگان بین‌المللی توان عملیاتی نهادهای تحت رهبری زنان را به‌شدت محدود کرده است. بر اساس این گزارش، نیمی از این سازمان‌ها برنامه‌های خود را کاهش داده یا متوقف کرده‌اند و ۷۹ درصد آن‌ها در سال ۲۰۲۵ از اختلال گسترده در فعالیت‌های‌شان خبر داده‌اند. این نهاد از جامعه جهانی و اهداکنندگان خواسته است حمایت‌های خود از زنان اوکراینی را افزایش دهند.

ملل متحد: بیش از پنج هزار زن و دختر اوکراینی در جنگ کشته شده اند

1 هفته ago

بیستم فبروری از سوی سازمان ملل متحد «روز جهانی عدالت اجتماعی» نام‌گذاری شده؛ روزی برای یادآوری برابری، توزیع منصفانه فرصت‌ها و دسترسی برابر به آموزش و کار. اما در افغانستان امروز، این مفهوم برای میلیون‌ها زن و دختر بیش از یک شعار رسمی نیست. در حالی‌ که عدالت اجتماعی بر پایه برابری حقوقی و مشارکت همگانی تعریف می‌شود، زنان در سایه حاکمیت طالبان از آموزش، اشتغال و حضور اجتماعی محروم مانده‌اند. نزدیک به پنج سال است که دختران از تحصیل محروم‌اند و این محرومیت، آینده یک نسل را با بحران عمیق روبه‌رو کرده است. اگر عدالت اجتماعی قرار بود معیاری برای سنجش وضعیت کشورها باشد، افغانستان در یکی از پایین‌ترین سطوح آن قرار می‌گرفت. گزارش‌های حقوق بشری، از جمله یافته‌های دیده‌بان حقوق بشر که از ثبت صدها مورد نقض حقوق زنان در یک سال گذشته خبر می‌دهد، نشان می‌دهد این بحران تنها به حذف آموزشی محدود نیست؛ بلکه به افزایش خشونت‌های خانگی، ازدواج‌های اجباری و فشارهای روانی گسترده انجامیده است. اپارتاید جنسیتی و سیاست‌های نظام‌مند حذف زنان از عرصه عمومی، با هر تعریفی از جامعه سالم در تضاد است. عدالت اجتماعی بدون برابری جنسیتی معنایی ندارد. با این حال، واکنش جامعه جهانی بیشتر در حد بیانیه و ابراز نگرانی باقی مانده و اقدام عملی قاطعی برای تغییر وضعیت دیده نمی‌شود. در چنین شرایطی، پرسش اساسی این است: چگونه می‌توان از عدالت اجتماعی سخن گفت، وقتی نیمی از جمعیت کشور از ابتدایی‌ترین حقوق انسانی محروم‌اند؟ تا زمانی که این شکاف عمیق پابرجاست، «عدالت اجتماعی» در افغانستان نه یک واقعیت، بلکه واژه‌ای تشریفاتی خواهد بود. راضیه علی زاده

عدالت اجتماعی در افغانستان؛ مفهومی که برای زنان به یک شعار تهی بدل شده است

1 هفته ago

خبرگزاری بانو : گزارش‌ها حاکی است که بریتانیا به ایالات متحده آمریکا اجازه استفاده از پایگاه‌های نظامی خود برای حمله احتمالی به ایران را نداده است؛ در حالی که دونالد ترمپ بار دیگر احتمال اقدام نظامی علیه تهران را مطرح کرده است. روزنامه تایمز نوشته اختلاف اصلی میان لندن و واشنگتن بر سر دو پایگاه راهبردی است: پایگاه «دیگو گارسیا» در اقیانوس هند و پایگاه «فیرفورد» در گلاسترشر که میزبان بمب‌افکن‌های سنگین امریکایی است. به گزارش این نشریه، کاخ سفید در صورتی که مذاکرات هسته‌ای با تهران به نتیجه نرسد یا تهدید تازه‌ای مطرح شود، گزینه استفاده از این پایگاه‌ها را بررسی کرده است. با این حال، دولت بریتانیا در صدور مجوز محتاطانه عمل می‌کند و نگرانی‌های حقوقی مانع تصمیم‌گیری فوری شده است. لندن بیم آن دارد که صدور مجوز استفاده از خاک این کشور به معنای مشارکت مستقیم در هرگونه حمله تلقی شود؛ مگر آن‌که اقدام نظامی دارای مبنای حقوقی روشن، از جمله استناد به حق دفاع مشروع در چارچوب حقوق بین‌الملل، باشد.

لندن با استفاده امریکا از پایگاه هایش برای حمله به ایران مخالفت کرد

1 هفته ago

خبرگزاری بانو: رسانه اسرائيلى واي نت گزارش داد جمهورى اسلامى حزب اللّه را تحت فشار گذاشته، تا در صورت حمله احتمالى امريكا به جنكً بپيوندد. بر اساس اين گزارش اسرائيل«تحولات را به دقت زير نظر دارد» و «هشدارهاى بسيار روشنى به حزب اللٰه داده كه اگر تصميم به مداخله بكيرد، اين بار ضربه بسيار دردناكى دريافت خواهد كرد». به گفته وای نت ارتش اسرائيل طرحى را براى «وارد كردن ضربه اى قابل توجه» به حزب اللّه آماده كرده است. اين اقدام در پي تلاش‌هاى اين گروه مورد حمايت ايران براى بازسازى توانمندى‌هاى خود در لبنان صورت كرفته است. وای نت همچنين نوشت اسرائيل خود را براى احتمال ورود ديكَر گروه‌هاى همسو با ايران به هركَونه جنكَ احتمالى آماده كرده است.

طبل جنگ منطقه ای؛ ایران به گروه های نیابتی دستور آماده باش داد

1 هفته ago

خبرگزاری بانو: سرگئی لاوروف، وزیر خارجه روسیه، در گفت‌وگو با شبکه العربیه تأکید کرده است که ایران حق دارد یورانیم را برای اهداف صلح‌آمیز غنی‌سازی کند و در صورت بازگشت بازرسان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی با آنان همکاری خواهد کرد. لاوروف حمله اخیر ایالات متحده آمریکا و اسرائیل به تأسیسات هسته‌ای ایران را اقدامی خطرناک خوانده و گفته است که تهران همواره به تعهدات خود در چارچوب پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای پایبند بوده است. وزیر خارجه روسیه همچنین از نقش اوپک پلاس در حفظ ثبات بازار جهانی انرژی تمجید کرده و بر ضرورت جلوگیری از تشدید تنش‌ها در منطقه تأکید کرده است. او در بخش دیگری از سخنانش، بر تشکیل کشور مستقل فلسطین تأکید نموده و اعلام کرده است که ولادیمیر پوتین برای کمک یک میلیارد دالری به بازسازی فلسطین اعلام آمادگی کرده است.

لاوروف: ایران حق غنی سازی صلح آمیز دارد؛ مسکو خواستار کاهش تنش در منطقه شد

1 هفته ago

خبرگزاری بانو: دولت سویدن اعلام کرده است که ۷۰ میلیون کرون را برای تقویت روند بازگشت داوطلبانه مهاجران به سازمان بین‌المللی مهاجرت اختصاص می‌دهد. بر اساس اعلام مقام‌های سویدن، این کمک مالی با هدف حمایت از بازگشت مهاجران افغان، سوریه‌ای و سومالیایی و فراهم‌سازی زمینه بازگشت پایدار آنان صورت می‌گیرد. یوهان فورشل، وزیر مهاجرت سویدن، گفته است که این بودجه بخشی از برنامه دولت برای مقابله با مهاجرت غیرقانونی است و افزون بر تسهیل روند بازگشت، شامل کمک‌های پس از بازگشت نیز خواهد بود. مقام‌های سویدن تأکید کرده‌اند که این اقدام در هماهنگی با نهادهای بین‌المللی و با تمرکز بر بازگشت داوطلبانه انجام می‌شود.

سویدن ۷۰ میلیون کرون برای بازگشت داوطلبانه مهاجران اختصاص داد

1 هفته ago

1
2
3
4
…
73