خبرگزاری بانو - Covering Every Story in Afghanistan and Beyond - Page 20

تازه‌ترین‌ها

گیلاس پنجشیر؛ میوه‌ای کوچک با آمار بزرگ؟ تردیدها درباره رقم ۲۱ میلیون دالری صادرات خبرگزاری بانو: مقام‌های محلی طالبان در ولایت پنجشیر می‌گویند در سال روان خورشیدی، با برداشت و صادرات بیش از ۱٬۲۱۸ تُن گیلاس از ۳۵۰ هکتار زمین، این ولایت یکی از موفق‌ترین فصل‌های زراعتی خود را سپری کرده است. سیف‌الدین لتون، سخن‌گوی والی پنجشیر، گفته است که این محصول از راه دهلیز هوایی به شش کشور، از جمله چین، روسیه و امارات متحده عربی، صادر شده و بیش از ۲۱ میلیون و ۴۴۴ هزار دالر عاید برای کشاورزان و تاجران به‌همراه داشته است. اما این رقم، پرسش‌برانگیز است. اگر عاید کل را بر حجم محصول تقسیم کنیم، هر تُن گیلاس حدود ۱۷٬۶۰۰ دالر درآمد داشته است؛ یعنی هر کیلوگیلاس حدود ۱۷ دالر. این در حالی است که در بازارهای جهانی، بهای گیلاس ممتاز بین ۴ تا ۸ دالر در هر کیلو نوسان دارد. حتی با در نظر گرفتن هزینه‌های انتقال هوایی، بسته‌بندی و سود واسطه‌ها، رقم اعلام‌شده از سوی مقام‌های محلی بسیار بالاتر از میانگین جهانی به‌نظر می‌رسد. کارشناسان زراعت می‌گویند احتمال دارد رقم ۲۱ میلیون دالر کل ارزش تجارتی چرخه صادرات باشد، نه صرفاً عاید مستقیم باغداران. در چنین حالتی، هزینه‌های حمل‌ونقل، بیمه، بسته‌بندی، مالیات، و سود شرکت‌های صادرکننده نیز در این رقم گنجانده شده است. با این حال، افزایش صادرات گیلاس پنجشیر نشانه‌ای از رشد تدریجی زراعت تجارتی در این ولایت کوهستانی است؛ محصولی که به‌گفته کارشناسان، اگر زنجیره ارزش آن شفاف و پایدار مدیریت شود، می‌تواند در سال‌های آینده به یکی از برندهای صادراتی افغانستان تبدیل گردد.

گیلاس پنجشیر؛ میوه‌ای کوچک با آمار بزرگ؟ تردیدها درباره رقم ۲۱ میلیون دالری صادرات

4 ماه ago

رویاهای ناتمام؛ داستان کانکور های بدون دختران

رویاهای ناتمام؛ داستان کانکور های بدون دختران

4 ماه ago4 ماه ago

خبرگزاری بانو: پس از ناکامی گفتگوهای طالبان و پاکستان در استانبول، خواجه محمد آصف، وزیر دفاع پاکستان در اظهارات کم‌سابقه گفته که طالبان را به تورا بورا خواهند فرستاد. وزیر دفاع پاکستان در یادداشتی در شبکه اجتماعی اکس نوشت که گفتگوهای قطر و ترکیه، با التماس طالبان و درخواست کشورهای برادر انجام شد و اسلام‌آباد قصد داشت با ورود به این گفتگوها، فرصتی برای صلح ایجاد کند؛ اما اظهارات زهرآگین برخی مقامات طالبان به‌وضوح نشان‌دهنده ذهنیت فریبکارانه و متشتت این گروه است. در بخشی از یادداشت خود نوشت: «اگر طالبان مایل باشند، تکرار صحنه‌های فرار‌شان در تورا بورا — در حالی که با خفت و شرمساری فرار می‌کردند — قطعاً صحنه‌ای خواهد بود که مردم منطقه از تماشای آن بهره‌مند شوند.» خواجه‌آصف، حاکمیت طالبان بر افغانستان را غصبی خوانده و گفته که این گروه برای تداوم و حفظ حکمرانی غصب‌شده‌اش در حال کوبیدن بر طبل جنگ‌اند. وزیر دفاع پاکستان همچنین در مورد روایت «افغانستان گورستان امپراتوری‌ها»، گفته که پاکستان قطعاً ادعای امپراتوری بودن ندارد، اما افغانستان بی‌گمان گورستانی است بی‌گمان برای مردمش. او افزوده که افغانستان هرگز گورستان امپراتوری‌ها نبوده، اما قطعاً همواره عرصه بازی امپراتوری‌ها بوده‌است. وزیر دفاع پاکستان در پایان این یادداشت گفته که پس از این هر حمله تروریستی یا هر انفجار انتحاری در داخل پاکستان را از آدرس طالبان می‌بینند و «طعم تلخ» آن را خواهند چشاند. وزیر دفاع پاکستان درحالی با این عصبانیت علیه طالبان نوشته و این گروه را هشدار داده، که اسلام‌آباد در حاکمیت دوباره آنان بر افغانستان نقش اساسی داشته است. بارها مقامات پاکستانی اذعان کرده‌اند که طالبان دست‌پرورده آن‌ها است.

خواجه‌آصف: طالبان را به تورا بورا می‌فرستیم

4 ماه ago4 ماه ago

پرسش‌های جدی درباره بازگرداندن یک کودک افغان از ایران بدون خانواده‌اش؛ نقض قانون یا غفلت انسانی؟ شهروند نوشت بازگرداندن میلاد، کودک افغان اهل مالستانِ غزنی، از سوی نیروهای انتظامی ایران بدون همراهی خانواده‌اش، واکنش‌های گسترده‌ای را در میان فعالان حقوق کودک و کاربران شبکه‌های اجتماعی برانگیخته است. این کودک که از شهر سیرجان در ایران به‌صورت تنها و بدون سرپرست رد مرز شده، اکنون در شهر جبرئیل هرات در مکتب خصوصی آرمان سه پناه یافته و هنوز از پدر و مادرش خبری در دست نیست. فعالان مدنی می‌گویند رفتار نیروهای انتظامی ایران در بازگرداندن یک کودک بدون سرپرست، برخلاف موازین بین‌المللی و اصول انسانی است. بر اساس کنوانسیون حقوق کودک سازمان ملل، هیچ دولتی مجاز نیست کودکی را بدون اطمینان از امنیت، سرپرستی و هویت خانوادگی‌اش از قلمرو خود اخراج کند. به گفته‌ی فعالان، این رویداد نشان می‌دهد که روند برخورد با مهاجران در ایران هنوز از نظارت و مسئولیت‌پذیری انسانی لازم برخوردار نیست. در شرایطی که هزاران خانواده افغان در ایران با خطر بازداشت و اخراج روبه‌رو هستند، بی‌توجهی به وضعیت کودکانِ بدون سرپرست می‌تواند پیامدهای جدی روانی و اجتماعی به همراه داشته باشد. در همین حال، کاربران افغان در شبکه‌های اجتماعی با راه‌اندازی کارزار «میلاد را به آغوش خانواده‌اش برگردانیم» از نهادهای حقوق بشری و مقامات محلی خواسته‌اند تا ضمن یافتن خانواده‌ی میلاد، از تکرار چنین مواردی جلوگیری شود. به باور ناظران، بازگرداندن یک کودک تنها نه‌تنها نشانه‌ی خلأ جدی در سیاست‌های انسانی مهاجرت است، بلکه پرسشی اخلاقی را نیز پیش می‌کشد: چگونه ممکن است وجدان انسانی اجازه دهد کودکی بدون پناه، بی‌آنکه دستی او را بگیرد، از مرز عبور داده شود؟

پرسش‌های جدی درباره بازگرداندن یک کودک افغان از ایران بدون خانواده‌اش؛ نقض قانون یا غفلت انسانی؟

4 ماه ago4 ماه ago

رویاهای ناتمام؛ داستان کانکور های بدون دختران

رویاهای ناتمام؛ داستان کانکور های بدون دختران

4 ماه ago4 ماه ago

رویاهای ناتمام؛ داستان کانکور های بدون دختران

رویاهای ناتمام؛ داستان کانکور های بدون دختران

4 ماه ago4 ماه ago

داستان رویا های ناتمام کانکور بدون دختران در افغانستان نویسنده: روئینا بخشی فصل اول روز ابری بود و ریحان در حالی که از پنجره به پرنده‌های نشسته در درخت نگاه داشت، در مورد رویاها و آرزوهایش فکر می‌کرد. او هیچ نمی‌دانستکه همه‌ی آنها را بدست خواهد آورد یا نه؟ مادر: _ ریحان بیا، صبحانه حاضر است. _ درست است مادرجان، چنددقیقه بعد میایم. ریحان می‌خواست بیشتر پرنده‌ها را تماشا کند. جیک جیک پرنده‌ها، پریدن از یک شاخه به شاخه‌ای دیگر و تمنا برای پیدا کردن جفت او را مسحور کرده بود. مادرش پی‌هم صدا میزد و ریحان بازی‌گوشانه صدا را نادیده می‌گرفت، اما در نهایت مجبور شد از پرنده ها دل بکند و به سفره صبحانه بپیوندد. در خاموشی صبحانه را میل می‌کرد و مادر از حالات صورتش می‌فهمید که چیزی او را نا آرام کرده است. پس از صبحانه با همان خاموشی به تمیز کاری خانه پرداخت. ظروف صبحانه را شست، به شیشه‌ها دستی کشید و خانه را منظم کرد. مادرش گفت: "ریحان امروز صبح تو را چی شده دخترم؟" ریحان ادامه داد: "نمی‌دانم چرا دلتنگ و ناراحت هستم، امروز حس بدی دارم." رحمت با کوله پشتی پر از کتاب و قلم با شیطنت و شادمانی به سمت او میامد و در نگاه‌های خیره او جست و خیز می‌زد. وقتی نزدیکش شد، با قلمی به زانویش زد و گفت: -چه چرت میزنی؟ بیا کمی با من ریاضی کار کن فردا امتحان دارم. نگاه‌های خیره‌اش از جای نامعلوم کنده شد و به برادر کوچکش نگریست. برادر در چشمش شاد و خوشبخت بود. -ای شوخک، ازبس می‌خوری این همه فربه شدی، ولی سوالات‌ات را حل نمی‌توانی فقط از چشمان‌ات شیطنت می‌بارد و دوست داری همیشه مرا از خیالاتم برهانی هه؟ لبخند زد و او را در درس‌هایش کمک کرد. پس از حل چند معادله مشکل، ریحان به اتاق خود رفت و کتاب‌های مکتب خود را باز کرد. به کتابچه‌های با سلیقه، نوشته‌های منظم که عنوان‌ها با خط درشت سرخ‌رنگ و بقیه با خط آبی بودند، به گل‌های کنار دفترچه و به کتاب‌ها در الماری آبی رنگ عاشقانهنگاه می‌کرد. الماری بلندی سه طبقه‌یی داشت و لوازم خود را در آن گذاشته بود. یک بخش آن مربوط کتاب های‌ بود که با عشق می‌خواند او سال آخر مکتب را به خاطر آورد زمانی‌که با صنفی‌های‌اش یکجا با شوق و علاقه می‌رفتند. رنگ زرد و سفید دیوار‌های اتاق او را به یاد صنف درسی می‌انداخت. اتاق او با تخت خواب، چوکی، میز، الماری و قالین سرخ وطنی که با ذوق خود خریده بود تزئین شده بود. آنجا را خیلی دوست داشت چون یگانه پناهگاهی‌ آرام‌بخش لحظه‌های دلتنگی او بود. هر زمانی که نیاز به تنهایی می‌کرد، ترجیح می‌داد آنجا پناه ببرد چون می‌توانست به تماشای منظره‌ی بیرون از اتاق بنشیند. تقریبا دوسال است مکتب نرفته است چون‌طالبان اجازه تعلیم و تحصیل را برای‌ دختران نمی‌دادند، حتی فکرکردن به آن قلب مهربان او را به درد می‌کشید. ریحان رویاهای زیبای برای تمام‌کردن تحصیل خود در کشور داشت تا بتواند مصدر خدمت برای خانواده و مردم باشد. برای آرزوهایش اشک‌های مروارید می‌ریخت که دروازه تک، تک شد. قد مادر در چوکات در نمایان شد وبه محض بازکردن دروازده مادر درجا خشکش زد، ابروهایش در هم خمیده با شتاب و حیرت به دختراش نگاه می‌کرد. -دخترعزیزم گریه می‌کنی؟ ریحان اشک‌های‌اش را پاک می‌کرد. -مادرجان، به آرزوهای بعد از فراغت مکتب فکر می‌کردم. چگونه شخصیت‌ام را می‌ساختم و به اهداف‌ خود می‌رسیدم؟" -مادر به فدای چشمان عسلی و بادامی‌ات. حلقه‌های افتیده موهای طلایی ریحان را که با اشک نمگین شده بود را پشت گوش ریحان کرد، برای دختر دلبنداش ناز و صدقه رفت و در آغوش گرم خودش جا داد. -حیف آن گونه‌های لاله‌ای ات که با آتش غم بسوزانیدش. صورت ماه‌گونه‌اش را بوسیده نوازش کرد و بعداز مکثی کوتاه ادامه داد. -تشویش نکن دخترم، همه این‌ مشکلات حل می‌شود. بخیر دوباره مکتب می‌روی و تحصیل می‌کنی." -امیدوارم چنین شود. ریحان از احساسات پاک و نیک مادراش جان می‌گرفت و او را مبارز حقیقی در زندگی خود می‌دانست. آغوش مادر برایش امن‌ترین مکان از هر وحشتی بود. بودن کنار مادر و مهربانی‌های او قوت‌بخش قلب ریحان بود. روز پردرد با خاطرات و آرمان‌های که از دست رفته را تجربه کرد. هنگامیکه طالبان حکومت را بدست گرفتند اوضاع کشور از لحاظ اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و دیگر بخش‌ها روبه انحطاط شد، حالت نابسامانی بوجود آمد و مردم در حالت آشفتگی و سردرگمی روزگار خویش مشغول بودند. انسان‌ها دایماً دنبال کسانی هستند که لحظات خوب و بد زندگی کنارشان تحمل‌پذیر ‌باشد و خوشی‌ و غم را تقسیم کنند. ریحان وقتی به مرسل می‌اندیشید لبخند بر لب داشت. او قند و قندول دل ریحان بود شوخی‌ها و خنده‌های او نشاط‌آور لحظات دلتنگی ریحان بود.مرسل را فیثاغورث ریاضی صنف صدا می‌زدند همه می‌گفتند: "منتظر فورمول‌های جدیدات هستیم فیثاغورث جان." یگانه شخصی که راه‌گشاه مشکلات و وسوسه‌های ریحان بود رعنای قدبلنداش بود از باهوشی و ذکاوت او ریحان متحیر می‌شد و لای هر نظریه او رازی نهفته بود. انیس لحظات بی تاب ریحان هدیه مهربان بود بیشتر می‌شنید و کمتر حرف میزد. توجه به صحبت‌های دوستان می‌کرد و علاقه به درس‌های‌اش داشت. هر چهارشان باهم رابطه عمیق و نزدیک داشتند و خاطرات بی‌شماری از دوران مکتب با استادان، صنفی‌ها و امتحانات ثبت کرده بودند. فوتبال و قدم زدن سرگرمی‌های اوقات فراغت شان بودند. در امتحانات با دوستانش یکجا درس می‌خواند، نتایج امتحانات شان خوب بود و به خوشی تمام آن را با فامیل‌ شان شریک می‌ساختند تا حمایت بیشتر خانواده را جلب کنند. محبت و عشق توصیف‌ناپذیری میان هریک نسبت به دیگری رخنه کرده بود. هر چهار دختر اهداف و رویاهای زیبایی داشتند و تمام مضامین صنف یازده را با شور و شوق می‌خواندند تا آماده امتحان کانکور شوند. برای فراغت از مکتب و ادامه تحصیل یکجا برنامه ریزی می‌کردند. بعد از امتحان کانکور خواستار راه‌یابی در دانشگاه کابل و رشته‌های دلخواه خود بودند.ریحان دختر قدرتمند و شجاعی بود، همیشه کارهای خود را مدیریت می‌کرد، او یکی از بهترین، لایق‌ترین و هوشیارترین شاگردان صنف بود. همه استادان او را دوست داشتند با مهربانی و چهره دلپذیراش دلبر همه شان بود. با دوستان‌اش بامهر رفتار می‌کرد ویاور سختی‌های‌ شان بود. هدیه‌بخش تبسم‌های نمکی برای خواهران و برادران خوردتر از خود بود. مایل بود کارهای مربوطه‌ای خویش را خوداش انجام دهد. در کارهای خانه با مادراش همکاری می‌کرد. می‌خواست فرد مفید و موثر در خانواده و جامعه باشد.

رویاهای ناتمام؛ داستان کانکورهای بدون دختران

4 ماه ago4 ماه ago

فقر و بیکاری در افغانستان؛ «جهنمی» که مردم هر روز تجربه می‌کنند

فقر و بیکاری در افغانستان؛ «جهنمی» که مردم هر روز تجربه می‌کنند

4 ماه ago4 ماه ago

خبرگزاری بانو: منابع محلی در شمال افغانستان از افزایش تهدیدات و حملات هدفمند علیه نظامیان پیشین خبر می‌دهند. بر اساس گزارش‌ها، بعد از ظهر دوشنبه، ۲۸ میزان، افراد مسلح ناشناس در مرکز شهر شبرغان به «شیر قومندان»، از فرماندهان سابق حزب جنبش ملی، حمله کردند. به گفته یک منبع محلی در شبرغان، در این رویداد «شیر قومندان» از حمله جان به‌در برده، اما یکی از برادرانش که او را همراهی می‌کرد، کشته شده است. او از چهره‌های فعال نظامی وابسته به حزب جنبش ملی به رهبری مارشال عبدالرشید دوستم بود و در جنگ‌های گذشته علیه طالبان نقش برجسته‌ای داشت. منبع افزوده است که «شیر قومندان» پس از سقوط دولت پیشین مدتی در ایران پناهنده بود و در هفته‌های اخیر دوباره به افغانستان بازگشته بود. هم‌زمان با این حادثه، یک نظامی پیشین دیگر در ولایت فاریاب به خبرگزاری بانو گفته است که پس از بازگشت اجباری از ایران، بارها تهدید به قتل شده است. او گفته است که طی دو ماه گذشته هفت بار پیام‌های تهدیدآمیز دریافت کرده و با وجود مراجعه به اداره استخبارات طالبان، هیچ‌گونه حمایت یا پیگیری دریافت نکرده است. این نظامی تأکید کرده است که در داخل کشور نیز احساس امنیت نمی‌کند و به‌طور مداوم محل زندگی خود را تغییر می‌دهد. گزارش‌های مشابهی در ماه‌های اخیر از ولایات شمالی و مرکزی منتشر شده که نشان می‌دهد تهدیدات، بازداشت‌ها و ترورهای هدفمند علیه نظامیان و فرماندهان پیشین همچنان ادامه دارد، در حالی‌که طالبان بارها مدعی «عفو عمومی» برای اعضای دولت و نیروهای امنیتی سابق شده‌اند.

ادامه ترور و تهدید نظامیان پیشین؛ حمله مسلحانه به یکی از فرماندهان حزب جنبش در شبرغان

4 ماه ago4 ماه ago

پاکستان و سازوکار تهاتری با ایران، روسیه و افغانستان؛ گامی نمادین در مسیر رهایی از دلار تصویب طرح جدید تجارت تهاتری پاکستان با ایران، روسیه و افغانستان، هرچند از منظر اقتصادی گامی محدود به‌نظر می‌رسد، اما در عرصه ژئو‌اقتصاد منطقه‌ای معنای عمیق‌تری دارد. این طرح که از سوی کمیته هماهنگی اقتصادی کابینه فدرال پاکستان تأیید شده، با هدف تقویت مبادلات منطقه‌ای و تسهیل تجارت بدون دلار طراحی شده است. بر اساس این سازوکار، مهلت تکمیل معاملات تهاتری از ۹۰ به ۱۲۰ روز افزایش یافته و نهادهای خصوصی مجازند برای اجرای آن کنسرسیوم تشکیل دهند. هدف اعلامی، تسهیل تجارت با کشورهایی است که نظام مالی آن‌ها زیر فشار تحریم‌ها قرار دارد یا ارتباط محدودی با شبکه دلاری جهانی دارند. با این حال، کارشناسان اقتصادی می‌گویند حجم کنونی تجارت پاکستان با ایران، روسیه و افغانستان هنوز چندان گسترده نیست که در کوتاه‌مدت وابستگی منطقه به دلار را کاهش دهد. این اقدام بیش از آنکه به لحاظ مالی اثرگذار باشد، نشانه‌ای از چرخش تدریجی اسلام‌آباد به‌سوی محور شرقی و تلاش برای حضور در معادلات اقتصادی غیر‌دلاری است. در عین حال، تحلیل‌گران معتقدند اگر این روند تداوم یابد و کشورهای بیشتری مانند ترکیه، چین یا اعضای آسیای میانه به آن بپیوندند، پاکستان می‌تواند در میان‌مدت به یکی از کانون‌های تجارت منطقه‌ای خارج از مدار دلار بدل شود — امری که در شرایط بی‌ثباتی ژئوپولیتیکی جهان، معنای راهبردی خواهد داشت.

پاکستان و سازوکار تهاتری با ایران، روسیه و افغانستان؛ گامی نمادین در مسیر رهایی از دلار

4 ماه ago4 ماه ago

1
…
18
19
20
21
22
…
73