فارسی - خبرگزاری بانو - Page 28

توقف موقت خدمات کنسولی سفارت طالبان در تهران

توقف موقت خدمات کنسولی سفارت طالبان در تهران

12 ماه ago

خبرگزاری بانو: صفحه رسمی رسانه‌ای کاخ سفید در شبکه اجتماعی ایکس اعلام کرده است که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، یادداشتی را امضا کرده که بر اساس آن آمریکا از ۶۶ سازمان بین‌المللی خارج می‌شود؛ نهادهایی که به گفته کاخ سفید «دیگر در راستای تأمین منافع ایالات متحده عمل نمی‌کنند». بر اساس این اعلامیه، ۳۵ مورد از این سازمان‌ها نهادهای غیروابسته به سازمان ملل متحد بوده و ۳۱ سازمان دیگر، زیرمجموعه یا وابسته به ساختار سازمان ملل هستند. کاخ سفید جزئیات بیشتری درباره نام این سازمان‌ها و جدول زمانی اجرای این تصمیم منتشر نکرده، اما این اقدام در ادامه سیاست‌های «اول آمریکا» توصیف شده است؛ رویکردی که ترامپ در دوره‌های پیشین نیز با انتقاد از نهادهای چندجانبه دنبال کرده بود. این تصمیم احتمالاً واکنش‌ها و نگرانی‌هایی را در سطح بین‌المللی به‌دنبال خواهد داشت، به‌ویژه در مورد تأثیر آن بر همکاری‌های چندجانبه و نقش آمریکا در ساختارهای جهانی.

واشنگتن از ده‌ها نهاد جهانی کنار می‌رود؛ فرمان تازه ترامپ جنجال‌برانگیز شد

4 ماه ago

روز جهانی آموزش؛ آیا برای دختران افغانستان هنوز معنایی دارد؟ امروز، ۲۴ جنوری ۲۰۲۶، «روز جهانی آموزش» در حالی فرا می‌رسد که میلیون‌ها دختر در افغانستان از ابتدایی‌ترین حق انسانی و اساسی خود محروم‌اند. دخترانی که تنها «جرم»‌شان داشتن رؤیا، میل به دانستن، آموختن و ساختن آینده‌ای روشن برای خود و کشورشان است. بیش از چهار سال می‌گذرد که دختران بالاتر از صنف ششم از ادامه‌ی تحصیل منع شده‌اند و دروازه‌های مکاتب و دانشگاه‌ها به‌روی آنان «تا امر ثانی» بسته مانده است؛ امری که هنوز زمان پایان آن روشن نیست. آموزش، حقی بنیادین برای هر انسان است، اما شماری از دختران دانش‌آموز می‌گویند با بسته‌شدن مکاتب، نه‌تنها از آموختن بازمانده‌اند، بلکه امیدشان به ساختن آینده‌ای بهتر نیز از میان رفته است. محروم‌کردن دختران افغانستان از آموزش، تنها نقض آشکار حقوق بشر نیست؛ بلکه به‌معنای حذف هدفمند نیمی از جامعه از حیات اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی کشور است. پرسش اساسی این است که آیا می‌توان با حذف زنان و دختران، به پیشرفت، عدالت و توسعه‌ی پایدار دست یافت؟ شماری از دختران بازمانده از تحصیل می‌گویند با بسته‌شدن مکاتب متوسطه، لیسه‌ها و دانشگاه‌ها از سوی طالبان، تمام آرزوهایشان فرو ریخته و از حقوق انسانی و بنیادی خود محروم شده‌اند. آنان تأکید می‌کنند که جامعه‌ی جهانی نباید در برابر این تبعیض سیستماتیک سکوت کند؛ چرا که ادامه‌ی این وضعیت می‌تواند به افزایش ازدواج‌های زودهنگام، گسترش فقر و تعمیق نابرابری‌های ساختاری در افغانستان منجر شود. بیش از چهار سال است که مکاتب و پوهنتون‌ها یکی پس از دیگری بسته شده‌اند. پیش از همه، استادان، محصلان و افراد تحصیل‌کرده یا مجبور به ترک کشور شده‌اند، یا زیر فشار شرایط موجود به سکوت و انزوا تن داده‌اند. فعالان حقوق بشر و نهادهای بین‌المللی بارها نسبت به تداوم این محدودیت‌ها هشدار داده و خواستار بازگشایی مکاتب و پوهنتون‌ها برای دختران و زنان شده‌اند. در این مسیر، بسیاری از دختران و فعالان مدنی هزینه‌های سنگینی پرداخته‌اند؛ اما با وجود این فشارها، هنوز تغییری در سیاست‌های حاکم ایجاد نشده است. این وضعیت، فاجعه‌ای انسانی و ضربه‌ای جدی نه‌تنها به زنان، بلکه به آینده‌ی افغانستان است؛ ضربه‌ای که توسعه‌ی ملی، اقتصاد، ثبات اجتماعی و سرنوشت نسل‌های آینده را با خطر روبه‌رو می‌کند. شازیه، دانش‌آموز صنف نهم بود که با بسته‌شدن مکتب‌ها از تحصیل بازماند. او اکنون روزهایش را با نقاشی و اندیشیدن در گوشه‌ای از خانه سپری می‌کند. محدودیت‌های آموزشی، بسیاری از دختران را نسبت به زندگی و آینده‌شان ناامید ساخته است. زحل، که دانش‌آموز صنف دوازدهم بود و از ادامه‌ی آموزش محروم شده است، همچنان آرزو دارد دروازه‌های مکتب و دانشگاه دوباره به‌روی دختران باز شود. او می‌گوید: «من یکی از دانش‌آموزانی هستم که از آموزش محروم شدیم. آرزو داشتم داکتر شوم و به مردم و کشورم خدمت کنم، اما اکنون احساس می‌کنم تمام آرزوهایم بر باد رفته و امیدی برای آینده ندارم.» ریچارد بنت، گزارشگر ویژه‌ی سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر افغانستان، به مناسبت ۲۴ جنوری، روز جهانی آموزش، تأکید کرده است که همه‌ی مردم افغانستان باید به آموزش باکیفیت و عالی دسترسی داشته باشند. به گفته‌ی او، ممنوعیت آموزشی دختران و زنان از سوی طالبان، نه‌تنها زندگی آنان، بلکه آینده‌ی کل کشور را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این در حالی است که طالبان پس از به‌دست‌گرفتن قدرت در آگست ۲۰۲۱ میلادی، دروازه‌های مکاتب بالاتر از صنف ششم و دانشگاه‌ها را به‌روی دختران بستند و تاکنون نه‌تنها تغییری در این سیاست ایجاد نکرده‌اند، بلکه محدودیت‌ها را تشدید کرده‌اند. سازمان ملل متحد اعلام کرده است که دست‌کم ۲.۲ میلیون دختر نوجوان از آموزش رسمی محروم شده‌اند؛ وضعیتی که به‌گونه‌ی مستقیم آینده‌ی آنان و جامعه‌ی افغانستان را به خطر می‌اندازد. راضیه علی‌زاده

روز جهانی آموزش؛ آیا برای دختران افغانستان هنوز معنایی دارد؟

4 ماه ago

۹۸ مهاجر افغانستان از زندان‌های پاکستان آزاد شدند

۹۸ مهاجر افغانستان از زندان‌های پاکستان آزاد شدند

1 سال ago

خبرگزاری بانو: منابع محلی در شمال افغانستان از افزایش تهدیدات و حملات هدفمند علیه نظامیان پیشین خبر می‌دهند. بر اساس گزارش‌ها، بعد از ظهر دوشنبه، ۲۸ میزان، افراد مسلح ناشناس در مرکز شهر شبرغان به «شیر قومندان»، از فرماندهان سابق حزب جنبش ملی، حمله کردند. به گفته یک منبع محلی در شبرغان، در این رویداد «شیر قومندان» از حمله جان به‌در برده، اما یکی از برادرانش که او را همراهی می‌کرد، کشته شده است. او از چهره‌های فعال نظامی وابسته به حزب جنبش ملی به رهبری مارشال عبدالرشید دوستم بود و در جنگ‌های گذشته علیه طالبان نقش برجسته‌ای داشت. منبع افزوده است که «شیر قومندان» پس از سقوط دولت پیشین مدتی در ایران پناهنده بود و در هفته‌های اخیر دوباره به افغانستان بازگشته بود. هم‌زمان با این حادثه، یک نظامی پیشین دیگر در ولایت فاریاب به خبرگزاری بانو گفته است که پس از بازگشت اجباری از ایران، بارها تهدید به قتل شده است. او گفته است که طی دو ماه گذشته هفت بار پیام‌های تهدیدآمیز دریافت کرده و با وجود مراجعه به اداره استخبارات طالبان، هیچ‌گونه حمایت یا پیگیری دریافت نکرده است. این نظامی تأکید کرده است که در داخل کشور نیز احساس امنیت نمی‌کند و به‌طور مداوم محل زندگی خود را تغییر می‌دهد. گزارش‌های مشابهی در ماه‌های اخیر از ولایات شمالی و مرکزی منتشر شده که نشان می‌دهد تهدیدات، بازداشت‌ها و ترورهای هدفمند علیه نظامیان و فرماندهان پیشین همچنان ادامه دارد، در حالی‌که طالبان بارها مدعی «عفو عمومی» برای اعضای دولت و نیروهای امنیتی سابق شده‌اند.

ادامه ترور و تهدید نظامیان پیشین؛ حمله مسلحانه به یکی از فرماندهان حزب جنبش در شبرغان

7 ماه ago7 ماه ago

گفت‌وگوهای دو خان درباره روابط سیاسی افغانستان و پاکستان

گفت‌وگوهای دو خان درباره روابط سیاسی افغانستان و پاکستان

1 سال ago

اوچا: بحران امنیت غذایی در افغانستان؛ میلیون‌ها نفر در ماه رمضان با عدم تأمین غذا مواجه‌اند

اوچا: بحران امنیت غذایی در افغانستان؛ میلیون‌ها نفر در ماه رمضان با عدم تأمین غذا مواجه‌اند

1 سال ago

موج فزاینده مهاجرت؛ چرا جوانان افغانستان کشور را ترک می‌کنند؟ پس از بازگشت طالبان به قدرت در ۱۵ اگست ۲۰۲۱، روند مهاجرت از افغانستان به‌ویژه در میان جوانان و زنان به‌گونه چشمگیری افزایش یافته است. کاهش آزادی‌های مدنی، تشدید بحران اقتصادی و نگرانی‌های امنیتی از مهم‌ترین عوامل این موج تازه مهاجرت عنوان می‌شود. بسیاری از جوانان، محدودشدن آزادی‌های فردی و اجتماعی را یکی از دلایل اصلی تصمیم به ترک کشور می‌دانند. فعالان مدنی می‌گویند فضای آموزشی، رسانه‌ای و اجتماعی به‌شدت محدود شده و فرصت‌های رشد فردی و حرفه‌ای کاهش یافته است. خبرنگاران از نبود آزادی بیان شکایت دارند و کارمندان پیشین دولت و نخبگان علمی نیز از بیم تهدیدهای امنیتی یا نبود چشم‌انداز روشن، کشور را ترک می‌کنند. بحران اقتصادی که در سال‌های پایانی جمهوریت نیز وجود داشت، پس از تغییر نظام تشدید شده است. بیکاری گسترده، کاهش سرمایه‌گذاری، انتقال سرمایه‌ها به خارج و توقف بسیاری از پروژه‌های توسعه‌ای، معیشت خانواده‌ها را با چالش جدی مواجه کرده است. برخی خانواده‌ها به دلیل ناتوانی در تأمین هزینه‌های زندگی، مهاجرت را تنها راه بقا می‌دانند. هم‌زمان، گزارش‌هایی از افزایش مالیات‌ها و رکود بازار منتشر شده که فشار بیشتری بر شهروندان وارد کرده است. هرچند طالبان از «عفو عمومی» سخن گفته‌اند، گزارش‌هایی از بازداشت‌های خودسرانه، تهدیدها و رویدادهای امنیتی پراکنده منتشر شده است؛ موضوعی که به نگرانی‌ها دامن زده و اعتماد عمومی را تضعیف کرده است. بسیاری از جوانان، به‌ویژه کارمندان پیشین نهادهای دولتی و امنیتی، احساس امنیت جانی و شغلی ندارند. کارشناسان اجتماعی می‌گویند تداوم این وضعیت می‌تواند پیامدهایی چون افزایش آسیب‌های روانی، گسترش فقر و تضعیف بنیان‌های اجتماعی را به همراه داشته باشد. برخی گزارش‌ها از افزایش ازدواج‌های اجباری و مشکلات مرتبط با فشارهای معیشتی حکایت دارد. در کنار بحران‌های سیاسی و اقتصادی، تغییرات اقلیمی نیز بر وضعیت مهاجرت اثرگذار بوده است. خشکسالی‌های پیاپی، کمبود آب، سیلاب‌ها و زلزله‌های شدید طی سال‌های اخیر، زندگی هزاران خانواده را مختل کرده و آنان را به جابه‌جایی داخلی یا مهاجرت واداشته است. پس از اگست ۲۰۲۱، افغانستان با تحریم‌ها و محدودیت‌های مالی بین‌المللی روبه‌رو شده است. بسیاری از سرمایه‌گذاران داخلی فعالیت خود را متوقف یا سرمایه‌شان را خارج کرده‌اند. کمک‌های بشردوستانه ادامه دارد، اما به گفته نهادهای امدادرسان، پاسخ‌گوی همه نیازها نیست. تحلیل‌گران هشدار می‌دهند اگر برنامه‌ای جامع برای ایجاد اشتغال، بهبود شرایط اقتصادی، تضمین امنیت و بازسازی اعتماد عمومی تدوین نشود، روند مهاجرت ادامه خواهد یافت. کاهش جمعیت جوان و متخصص می‌تواند در سال‌های آینده افغانستان را با چالش جدی کمبود نیروی انسانی ماهر مواجه سازد. کارشناسان تأکید می‌کنند که مهار این روند نیازمند سیاست‌های منسجم اقتصادی، بازگشایی فضای اجتماعی و فراهم‌سازی بستر امن برای مشارکت جوانان در ساخت آینده کشور است. ویدا ابدالی

موج فزاینده مهاجرت؛ چرا جوانان افغانستان کشور را ترک می‌کنند؟

3 ماه ago

صادق خان: پاکستان به روابط دوجانبه قوی با طالبان متعهد است

صادق خان: پاکستان به روابط دوجانبه قوی با طالبان متعهد است

1 سال ago

سه عضو یک خانواده در غزنی غرق شدند

سه عضو یک خانواده در غزنی غرق شدند

1 سال ago

1
…
26
27
28
29
30
…
73