Skip to content
آبان 9, 1405
  • شبکه مشارکت سیاسی زنان:وضعیت زنان در افغانستان «دشوار» است
  • مهاجران اخراج‌شده از آمریکا در کاستاریکا در بلاتکلیفی و ترس از بازگشت به افغانستان
  • دعوت روس‌ها برای سرمایه‌گذاری در پروژه انتقال آب پنجشیر توسط طالبان
  • حملات تازه اسرائیل به غزه؛ دست کم ۳۲ کشته در میانه آتش بس متزلزل
خبرگزاری بانو

خبرگزاری بانو

Covering Every Story in Afghanistan and Beyond

خبر نامه
اخبار تصادفی
  • اخبار
    • افغانستان
    • جهان
  • دیدگاه‌بانو
  • ورزش
  • فرهنگ
  • اقتصاد
  • مقالات
  • سیاست
Live Now
  • اخبار
  • افغانستان

ایران و طالبان بر طرح مشترک برای بازگشت تدریجی مهاجران افغانستان توافق کردند

2 سال ago
  • دیدگاه‌بانو

کاربر فیسبوک در غزنی به‌دلیل انتقاد از طالبان بازداشت شد

2 سال ago
  • دیدگاه‌بانو

تغییر لحن اسلام‌آباد در برابر طالبان؛ پاکستان: تا زمان رفع نگرانی‌های امنیتی، از طالبان حمایت نخواهیم کرد

1 سال ago
جهانی‌ شدن در روایت نظری خود، وعده‌ ی عبور از مرزهای تنگ ملی،تقویت همکاری میان ملت‌ ها و استقرار نظمی مبتنی بر قانون، اخلاق و مسئولیت پذیری میداد؛ قرار بود جهان به سوی هم گرایی، عدالت فراملی و کرامت انسانی حرکت کند. اما آنچه امروز در سیاست بین الملل جریان دارد، نه تحقق این آرمانها، بلکه انحرافی سازمان یافته از همان وعده هاست ؛ نظمی که در آن قانون در برابر قدرت زانو زده و منافع ژئوپولیتیک جایگزین ارزشهای انسانی شده است. افغانستان به ‌عنوان یکی از روشن ترین مصادیق این انحراف اخلاقی در نظم جهانی، طی دو دهه به آزمایشگاهی برای سیاستهای مداخله گرایانه تبدیل شد؛ جایی که حضور نظامی با شعار «مبارزه با تروریسم» در نهایت به خروجی شتابزده، معامله محور و فاقد مسئولیت انجامید. نتیجه آن بود که قدرت به گروهی واگذار شد که نه مشروعیت مردمی دارد و نه تعهدی به ابتدایی ترین اصول حقوق بشر، و کارنامه ‌اش سرکوب سیستماتیک زنان و حذف آزادیهای مدنی است. پس از سقوط جمهوری افغانستان، به جای ترمیم ساختارهای اجتماعی،شاهد مهندسی بقای یک سلطه‌ ای افراطی بودیم؛ آزادسازی منابع مالی، کمکهای موسوم به بشردوستانه بدون نظارت شفاف، و مدیریت غیر مسوالانه‌ی دارایی های ملی، عملاً زمینه‌ی تثبیت حاکمیتی را فراهم کرد که جامعه را به سکوت اجباری کشاند. این روند، پرسشی بنیادینی را برجسته میکند: آیا این فاجعه حاصل ناتوانی بود، یاانتخابی آگاهانه برای مدیریت بحران به بهای نابودی یک ملت؟ در چارچوب همین سیاست دوگانه، قدرتهای بزرگ از یکسو طالبان را در فهرست گروههای افراطی قرار میدهند و از سوی دیگر، در عمل بقای اقتصادی و سیاسی این گروه بدون چراغ سبز همان قدرت ها ممکن نیست. این تناقض نه یک خطای مقطعی، بلکه بخشی از الگوی مزمن سیاست جهانی است؛ دشمن سازی در گفتار و مدیریت دشمن در عمل، الگوی که همواره قربانیان اصلی آن مردم عادی‌اند. در چنین نظمی، زنان نخستین قربانیان‌اند؛ زنانی که از حق آموزش و کار محروم شدند، کودکانی که آینده شان مصادره شد، و جامعه ‌ای که به نام «ثبات» به گروگان افراط ‌گرایی سپرده شد. اینجا امنیت بدون نان، بدون آزادی و بدون کرامت انسانی، به ابزاری برای توجیه سرکوب بدل شده است. در سوی دیگر جهان، ونزوئلا نمونه‌ ی بارز نقض آشکار حقوق بین الملل و حاکمیت ملی است؛ جایی که مداخله‌ی مستقیم و غیرمستقیم، تحریم های فلج‌کننده‌ی اقتصادی، تلاش برای بی‌اعتبارسازی ساختار رسمی قدرت و حتی پروژه‌ های ربایش سیاسی، بدون مجوز نهادهای بین المللی انجام شده ‌اند. با این حال، هیچ سازوکارهای مؤثری برای پاسخگویی ساختن عاملان این اقدامات فعال نشده است. همین مصونیت ساختاری نشان میدهد که انحراف نظم جهانی به یک قاعده بدل شده است، نه یک استثنا؛ قاعده ای که در آن قدرتهای بزرگ فراتر از قانون می ایستند و اصل پاسخگویی تنها برای دولت های ضعیف معنا دارد. در پرونده‌ ی اوکراین نیز، هرچند تجاوز روسیه محکوم است، اما واکنش گزینشی غرب نشان میدهد که معیارها نه بر اساس اصول ثابت، بلکه بر مبنای هم‌پیمانی‌های سیاسی تعریف میشوند. ارسال بی‌پایان تسلیحات و تداوم جنگ فرسایشی، بیش از آنکه صلح بیاورد، اوکراین را به میدان رقابت قدرت ها تبدیل کرده است؛ جاییکه خون مردم، سوخت معاد لات ژئوپولیتیک میشود. مجموع این نمونه‌ ها بیانگر فروپاشی تدریجی مشروعیت نظم بین‌الملل است؛ نظمی که در آن یک قدرت میتواند گروهی افراطی را تأمین مالی کند، کشوری را با تحریم های فلج کننده به زانو درآورد، حاکمیت دولتی دیگر را هدف بگیرد و همزمان خود را مدافع قانون و حقوق بشر معرفی کند. در چنین شرایطی، عدالت جهانی به واژه ‌ای تهی و نمایشی بدل شده است. در نهایت، جهانی‌شدن بدون پاسخگویی، بدون اخلاق و بدون برابری حقوقی دولتها، نه تنها صلح نمی‌ آفریند، بلکه بی ثباتی را نهادینه میکند. افغانستان، ونزوئلا، یمن و اوکراین هر یک آینه ‌ی یک حقیقت تلخ‌اند: جهانی که در آن قانون برای ضعیفان است و مصونیت برای قدرت مندان. امروز جهان نه به شعارهای تازه، بلکه به باز تعریف شجاعانه نظم بین الملل نیاز دارد؛ نظمی که در آن هیچ دولتی، حتی قدرت های بزرگ، فراتر از پاسخگویی نباشند. در غیر آن، جهانی‌شدن چیزی جز انحرافی سازمان یافته نخواهد بود؛ انحرافی که هزینه ‌اش را ملتها با جان، آزادی و آینده‌ی خود میپردازند.
  • مقالات

جهانی شدن یا انحراف جهانی؟

10 ماه ago
  • اخبار
  • افغانستان

معاون سخنگوی طالبان به سخنان وزیر خارجه ایران واکنش نشان داد

2 سال ago
کیم جونگ اون دستور گسترش توان هسته‌ای و نوسازی ارتش را صادر کرد خبرگزاری بانو: رهبر کوریای شمالی در نشست کمیسیون نظامی مرکزی حزب، بر تقویت توان دفاعی، نوسازی ارتش و توسعه برنامه هسته‌ای این کشور تأکید کرد و از تصمیم‌های تازه برای افزایش ظرفیت هسته‌ای پیونگ‌یانگ خبر داد. خبرگزاری دولتی کوریای شمالی روز پنجشنبه گزارش داد که کیم جونگ اون، رهبر این کشور، در نشست کمیسیون نظامی مرکزی حزب، دستورهایی برای نوسازی ارتش، گسترش توان هسته‌ای و تقویت زیرساخت‌های نظامی صادر کرده است. بر اساس این گزارش، کیم جونگ اون تأکید کرد که امنیت کوریای شمالی و «صلح واقعی» تنها با برخورداری از یک نیروی نظامی قدرتمند و توانمند در برابر همه تهدیدها تضمین می‌شود. در این نشست، برنامه‌هایی برای افزایش توان هسته‌ای از نظر تعداد و کیفیت، نوسازی سامانه‌های رزمی، توسعه پایگاه‌های نظامی، تقویت اداره اطلاعات نظامی و گسترش ظرفیت کشتی‌سازی نظامی بررسی شد. این اقدام در حالی صورت می‌گیرد که کوریای شمالی طی سال‌های اخیر، با وجود تحریم‌های شورای امنیت سازمان ملل، برنامه‌های هسته‌ای و موشکی خود را گسترش داده و این روند با انتقاد امریکا، کوریای جنوبی و متحدان آن‌ها روبه‌رو شده است. پیونگ‌یانگ می‌گوید توسعه توان هسته‌ای برای مقابله با آنچه «تهدیدهای نظامی امریکا و متحدانش» می‌خواند، ضروری است.
  • اخبار
  • جهان

کیم جونگ اون دستور گسترش توان هسته‌ای و نوسازی ارتش را صادر کرد

4 ماه ago
  • اخبار
  • افغانستان

جان باختن یک تن پس از اخراج شدن از کار دولتی در پروان

1 سال ago1 سال ago
خبرگزاری بانو: در جریان یک مراسم حکومتی که روز چهارشنبه ۲۴ جدی برگزار شد، امیر حاتمی، فرمانده کل ارتش جمهوری اسلامی ایران، در کنار احمدرضا رادان، فرمانده نیروی انتظامی، دیده شد؛ حضوری که بازتاب گسترده‌ای در شبکه‌های اجتماعی به دنبال داشته است. انتشار تصاویر این حضور هم‌زمان، موجی از واکنش‌ها و تفسیرها را برانگیخته است. شماری از کاربران شبکه‌های اجتماعی این صحنه را نشانه‌ای از حمایت آشکار ارتش از جمهوری اسلامی و همراهی آن با نهادهای انتظامی در برخورد با معترضان تعبیر کرده‌اند؛ تعبیری که در فضای ملتهب کنونی ایران، برای مخالفان بار سیاسی سنگینی دارد. منتقدان می‌گویند این نمایش نمادین، می‌تواند تلاشی حساب‌شده برای القای انسجام کامل میان نهادهای نظامی و انتظامی در برابر اعتراض‌های مردمی باشد؛ آن‌هم در شرایطی که پیش‌تر گمانه‌زنی‌هایی درباره فاصله‌گرفتن ارتش از سرکوب داخلی مطرح شده بود. با این حال، مقام‌های رسمی تاکنون واکنشی به این برداشت‌ها نشان نداده‌اند و هدف دقیق از این حضور مشترک در هم تنیدگی و اتحاد نیروهای نظامی - انتظامی جمهوری اسلامی برداشت می شود.
  • اخبار
  • جهان

حضور هم زمان فرماندهان ارتش و پولیس ایران؛ پیام سیاسی یا نمایش وحدت امنیتی؟

10 ماه ago
  • اخبار
  • جهان

توافق محدود در مذاکرات استانبول؛ تبادل اسرا و اجساد در میانه بن‌بست صلح اوکراین و روسیه

1 سال ago
در اوج تنش‌ها در بدخشان؛ محمد یعقوب مجاهد به مناطق مرزی این ولایت رفت خبرگزاری بانو: وزارت دفاع طالبان اعلام کرده است که محمد یعقوب مجاهد، سرپرست این وزارت، در سفری به بدخشان از شماری از ولسوالی‌ها و پاسگاه‌های مرزی این ولایت بازدید کرده است؛ سفری که هم‌زمان با تشدید اختلافات داخلی طالبان در این ولایت انجام می‌شود. وزارت دفاع طالبان روز یک‌شنبه (۱۴ سرطان) اعلام کرد که محمد یعقوب مجاهد، سرپرست این وزارت، برای بازدید از مناطق مرزی به ولایت بدخشان سفر کرده است. بر اساس خبرنامه وزارت دفاع طالبان، هدف از این سفر «بازدید از پاسگاه‌های مرزی در شمال‌شرق کشور» عنوان شده و محمد یعقوب مجاهد در جریان آن وضعیت ولسوالی‌های کران و منجان، زیباک، واخان و پامیر را بررسی کرده است. این سفر در حالی انجام می‌شود که در هفته‌های اخیر تنش‌ها میان جمعه‌خان فاتح، فرمانده بانفوذ طالبان در منطقه دروازهای بدخشان، و رهبری و مقام‌های محلی این گروه افزایش یافته است. پیش از این، منابع گفته بودند که غلام‌الله، فرمانده لوای طالبان در فاریاب، برای جانشینی جمعه‌خان فاتح به‌عنوان «آمر عمومی دروازها» پیشنهاد شده بود؛ سمتی که به گفته منابع، در تشکیلات رسمی طالبان وجود ندارد، اما به دلیل نفوذ محلی از آن استفاده می‌شود. همچنین، منابع گفته بودند که در پی تشدید این اختلافات، فصیح‌الدین فطرت، رئیس ستاد ارتش طالبان، و امان‌الدین، والی طالبان در هلمند، به فیض‌آباد، مرکز ولایت بدخشان، اعزام شده‌اند تا برای مدیریت بحران و اجرای تصمیم‌های رهبری طالبان اقدام کنند. به گفته منابع، گفت‌وگوها با جمعه‌خان فاتح در ولسوالی نسیِ دروازها تاکنون به نتیجه نرسیده است. منابع محلی می‌گویند اختلاف‌های اخیر در بدخشان عمدتاً بر سر کنترول و استخراج معادن طلا در این ولایت شکل گرفته است. بر اساس برخی گزارش‌ها، جمعه‌خان فاتح مدعی است که حدود ۱۰ هزار نیروی مسلح تحت فرمان او فعالیت می‌کنند.
  • اخبار
  • افغانستان

در اوج تنش‌ها در بدخشان؛ محمد یعقوب مجاهد به مناطق مرزی این ولایت رفت

4 ماه ago
  • 1
  • …
  • 44
  • 45
  • 46
  • 47
  • 48
  • …
  • 80
تمام حقوق برای خبرگزاری بانو محفوظ است.
  • اخبار
  • دیدگاه‌بانو
  • ورزش
  • فرهنگ
  • اقتصاد
  • مقالات
  • سیاست