مسدود شدن زیارتگاه‌ها و پارک‌های تفریحی؛ تداوم محدودیت‌ها علیه زنان

مسدود شدن زیارتگاه‌ها و پارک‌های تفریحی؛ تداوم محدودیت‌ها علیه زنان ولایت بامیان به‌عنوان یکی از مهم‌ترین مناطق تاریخی، باستانی و گردشگری افغانستان شناخته می‌شود. این ولایت هر سال میزبان شمار زیادی از گردشگران داخلی و خارجی است؛ با این حال، در حالی‌ که بازدید گردشگران خارجی از این منطقه مجاز است، زنان افغان از دسترسی به بسیاری از مکان‌های تفریحی و گردشگری، از جمله پارک‌ها و جاذبه‌های طبیعی، منع شده‌اند. برخی دختران جوان در گفت‌وگو با بانو نیوز می‌گویند طالبان برای پنهان‌کردن چهره واقعی خود و جلب حمایت خارجی، امکانات گسترده‌ای را برای گردشگران خارجی فراهم می‌کنند، اما زنان داخل کشور قربانی مستقیم این سیاست‌ها هستند. با وجود ممنوعیت پیشین ورود زنان به پارک‌های تفریحی، اکنون محدودیت‌ها به زیارتگاه‌ها نیز گسترش یافته است. به‌تازگی، زیارتگاه «سخی شاه مردان» در منطقه کارته‌سخی شهر کابل—که از جایگاه مذهبی مهمی میان مردم برخوردار است—برای زنان مسدود شده است. این زیارتگاه پیش‌تر محل عبادت و نیایش شهروندان، به‌ویژه خانواده‌ها، بود. شهناز، باشنده کابل، در این باره می‌گوید: «همراه خانواده‌ام برای بازدید آثار تاریخی بامیان رفتیم. دیدن مسیر بامیان برای من تحقق یکی از بزرگ‌ترین آرزوهایم بود. شب که رسیدیم، از شدت شوق خوابم نبرد. فردا با ذوق فراوان راهی آبشار شدم، اما وقتی رسیدم، دیدم یک طالب مسلح نشسته و فقط به مردان اجازه ورود می‌دهد. آن‌جا با تمام وجود شکستم و ناامید به اقامتگاه برگشتم. چهار سال است قربانی می‌شویم و هیچ اقدام عملی صورت نمی‌گیرد؛ حتی سازمان ملل فقط نظاره‌گر است و در حد محکوم‌کردن باقی مانده. ما زنان افغان واقعاً خسته شده‌ایم.» آذر عظیمی، باشنده ناحیه ششم کابل، نیز می‌گوید: «در دوره جمهوریت دختری فعال بودم؛ هم درس می‌خواندم و هم ورزش می‌کردم. با آمدن طالبان، هم مکتب بسته شد و هم از فعالیت‌های اجتماعی و ورزشی محروم شدیم. وقتی نه جایی برای رفتن داری و نه کاری برای انجام‌دادن، افسردگی و فشار روانی سراغت می‌آید. زیارت کارته‌سخی تنها جایی بود که با خانواده می‌رفتیم؛ هم زیارت می‌کردیم و هم تغییر هوا می‌دادیم. حالا همان‌جا هم به روی ما بسته شده، حتی برای نماز. احساس می‌کنم در وطن خودم بیگانه‌ام. در هیچ جای اسلام گفته نشده که رفتن زن به پارک یا زیارت گناه است.» رزیتا، باشنده ولایت غزنی، می‌گوید: «همراه شوهر و دو فرزندم برای بازدید بامیان رفته بودیم. هنگام قایق‌سواری، طالبان اجازه ندادند من سوار شوم و فقط شوهرم با کودکان قایق‌سواری کرد. به جرم زن‌بودن از دیدن همه مکان‌ها محروم شدم. حالا هم که زیارت کارته‌سخی را بسته‌اند. آیا زن مسلمان نیست؟ مگر خدا فقط خدای مردان است؟» این در حالی است که طی چهار سال گذشته، طالبان حضور زنان را در مکان‌های عمومی از جمله مکاتب، دانشگاه‌ها، پارک‌های تفریحی، سالن‌های ورزشی، آرایشگاه‌ها، حمام‌های عمومی و اکنون زیارتگاه‌ها، ممنوع کرده‌اند. Vida Abdali ۱۴۰۴/۱۰/۱۳

ولایت بامیان به‌عنوان یکی از مهم‌ترین مناطق تاریخی، باستانی و گردشگری افغانستان شناخته می‌شود. این ولایت هر سال میزبان شمار زیادی از گردشگران داخلی و خارجی است؛ با این حال، در حالی‌ که بازدید گردشگران خارجی از این منطقه مجاز است، زنان افغان از دسترسی به بسیاری از مکان‌های تفریحی و گردشگری، از جمله پارک‌ها و جاذبه‌های طبیعی، منع شده‌اند.

برخی دختران جوان در گفت‌وگو با بانو نیوز می‌گویند طالبان برای پنهان‌کردن چهره واقعی خود و جلب حمایت خارجی، امکانات گسترده‌ای را برای گردشگران خارجی فراهم می‌کنند، اما زنان داخل کشور قربانی مستقیم این سیاست‌ها هستند.

با وجود ممنوعیت پیشین ورود زنان به پارک‌های تفریحی، اکنون محدودیت‌ها به زیارتگاه‌ها نیز گسترش یافته است. به‌تازگی، زیارتگاه «سخی شاه مردان» در منطقه کارته‌سخی شهر کابل—که از جایگاه مذهبی مهمی میان مردم برخوردار است—برای زنان مسدود شده است. این زیارتگاه پیش‌تر محل عبادت و نیایش شهروندان، به‌ویژه خانواده‌ها، بود.

شهناز، باشنده کابل، در این باره می‌گوید:
«همراه خانواده‌ام برای بازدید آثار تاریخی بامیان رفتیم. دیدن مسیر بامیان برای من تحقق یکی از بزرگ‌ترین آرزوهایم بود. شب که رسیدیم، از شدت شوق خوابم نبرد. فردا با ذوق فراوان راهی آبشار شدم، اما وقتی رسیدم، دیدم یک طالب مسلح نشسته و فقط به مردان اجازه ورود می‌دهد. آن‌جا با تمام وجود شکستم و ناامید به اقامتگاه برگشتم. چهار سال است قربانی می‌شویم و هیچ اقدام عملی صورت نمی‌گیرد؛ حتی سازمان ملل فقط نظاره‌گر است و در حد محکوم‌کردن باقی مانده. ما زنان افغان واقعاً خسته شده‌ایم.»

آذر عظیمی، باشنده ناحیه ششم کابل، نیز می‌گوید:
«در دوره جمهوریت دختری فعال بودم؛ هم درس می‌خواندم و هم ورزش می‌کردم. با آمدن طالبان، هم مکتب بسته شد و هم از فعالیت‌های اجتماعی و ورزشی محروم شدیم. وقتی نه جایی برای رفتن داری و نه کاری برای انجام‌دادن، افسردگی و فشار روانی سراغت می‌آید. زیارت کارته‌سخی تنها جایی بود که با خانواده می‌رفتیم؛ هم زیارت می‌کردیم و هم تغییر هوا می‌دادیم. حالا همان‌جا هم به روی ما بسته شده، حتی برای نماز. احساس می‌کنم در وطن خودم بیگانه‌ام. در هیچ جای اسلام گفته نشده که رفتن زن به پارک یا زیارت گناه است.»

رزیتا، باشنده ولایت غزنی، می‌گوید:
«همراه شوهر و دو فرزندم برای بازدید بامیان رفته بودیم. هنگام قایق‌سواری، طالبان اجازه ندادند من سوار شوم و فقط شوهرم با کودکان قایق‌سواری کرد. به جرم زن‌بودن از دیدن همه مکان‌ها محروم شدم. حالا هم که زیارت کارته‌سخی را بسته‌اند. آیا زن مسلمان نیست؟ مگر خدا فقط خدای مردان است؟»

این در حالی است که طی چهار سال گذشته، طالبان حضور زنان را در مکان‌های عمومی از جمله مکاتب، دانشگاه‌ها، پارک‌های تفریحی، سالن‌های ورزشی، آرایشگاه‌ها، حمام‌های عمومی و اکنون زیارتگاه‌ها، ممنوع کرده‌اند.

Vida Abdali
۱۴۰۴/۱۰/۱۳

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *